Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) ανακοίνωσε σήμερα ότι φοβάται για ξεσπάσματα ασθενειών στη Βενεζουέλα έπειτα από τον διπλό σεισμό που έπληξε τη χώρα πριν από μια εβδομάδα κάνοντας λόγο για «ανεπαρκή» καταγραφή του αριθμού των θυμάτων και των αγνοουμένων.
«Οι υπηρεσίες υγείας βρίσκονται υπό ακραία πίεση με τις εγκαταστάσεις να λειτουργούν πέρα από τις δυνατότητές τους» αντιμέτωπες με την εισροή τραυματιών, δήλωσε ο εκπρόσωπος του ΠΟΥ Κρίστιαν Λίντμαϊερ σε συνέντευξη Τύπου στη Γενεύη.
Ο επίσημος αριθμός των νεκρών από τον διπλό σεισμό, ο οποίος εξακολουθεί να είναι πολύ προσωρινός, έχει φτάσει τους 1.719, και των τραυματιών τους 5.034, σύμφωνα με τον πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης Χόρχε Ροντρίγκες.
Ο ΟΗΕ, από την πλευρά του, αναφέρει ότι περίπου 50.000 άνθρωποι εξακολουθούν να αγνοούνται.
Ο Λίντμαϊερ προειδοποίησε ότι «υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ξεσπάσματος ασθενειών».
Τα προβλήματα στις υπηρεσίες υγείας, στα δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης, σε συνδυασμό με την μετατόπιση του πληθυσμού, θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν ξεσπάσματα ασθενειών που μπορούν να προληφθούν με εμβόλια, όπως η ιλαρά, η διφθερίτιδα και ο κοκίτης.
Θα μπορούσαν επίσης να επιταχύνουν την εξάπλωση ασθενειών που μεταδίδονται μέσω φορέων, όπως τα κουνούπια, και νερού, συμπεριλαμβανομένου του κίτρινου πυρετού, του δάγκειου πυρετού, του τσικουνγκούνια, του Ζίκα, του οροπουτσέ και της ελονοσίας, είπε ο ίδιος.
«Η προσωρινή πρόεδρος της χώρας (Ντέλσι Ροντρίγκες) ανέφερε ότι έχουν πληγεί 38 νοσοκομεία», δήλωσε ο Λίντμαϊερ.
Μέχρι τις 27 Ιουνίου, ο ΠΟΥ είχε καταφέρει να συγκεντρώσει αναφορές για την κατάσταση από 21 εγκαταστάσεις υγείας στο Καράκας, τη Λα Γκουάιρα, τη Μιράντα και το Φαλκόν. Από αυτές, τρεις βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση, έξι έχουν δομικές ζημιές ή λειτουργούν μόνο εν μέρει, ενώ οι άλλες παραμένουν λειτουργικές αλλά υπό σημαντικούς περιορισμούς, εξήγησε ο εκπρόσωπος του ΠΟΥ.
Ο ίδιος ανέφερε ότι οι αρχικές αξιολογήσεις παραπέμπουν σε προβλήματα στην παροχή υπηρεσιών στους ασθενείς, που χαρακτηρίζεται από υπερπληθυσμό στις εγκαταστάσεις, παρατεταμένες λίστες αναμονής για χειρουργικές επεμβάσεις (ιδιαίτερα στην ορθοπεδική τραύματος και τη νευροχειρουργική), ελλείψεις βιοασφάλειας και εξαιρετικά υψηλή πίεση στο προσωπικό.