Η διεθνής αγορά πετρελαίου εισέρχεται σε μια νέα και σαφώς πιο επικίνδυνη φάση, καθώς ο γεωπολιτικός κίνδυνος δεν περιορίζεται πλέον σε έναν μόνο θαλάσσιο διάδρομο.
Το πρωί της Τετάρτης 22 Ιουλίου, το Brent κατέγραψε άνοδο άνω του 4%, φθάνοντας έως τα 95,24 δολάρια το βαρέλι, ενώ το αμερικανικό WTI πλησίασε τα 88 δολάρια. Πρόκειται για τα υψηλότερα επίπεδα από τις 11 Ιουνίου και για μια σαφή μεταβολή της εικόνας σε σχέση με την προηγούμενη συνεδρίαση, όταν το Brent είχε κλείσει στα 91,01 δολάρια.
Η άνοδος δεν προκαλείται απλώς από επιθετικές δηλώσεις ή από ένα γενικό «ασφάλιστρο πολέμου».
Προκαλείται από την ολοένα πιο ορατή διαταραχή στις πραγματικές ενεργειακές ροές.
Τα πλοία περιορίζουν τις διελεύσεις από τα Στενά του Ορμούζ, τα δεξαμενόπλοια αλλάζουν πορεία στην Ερυθρά Θάλασσα και η αγορά αρχίζει να φοβάται ότι ταυτόχρονα μπορεί να απειληθούν οι δύο σημαντικότερες έξοδοι του πετρελαίου της Μέσης Ανατολής.
Η τιμή ανεβαίνει επειδή τα πλοία σταματούν να περνούν
Η πιο ανησυχητική πληροφορία δεν βρίσκεται στα χρηματιστηριακά συμβόλαια αλλά στα δεδομένα της ναυσιπλοΐας.
Μόλις τρία εμπορευματικά πλοία διέσχισαν τα Στενά του Ορμούζ την Τρίτη, έναντι τεσσάρων την προηγούμενη ημέρα. Ανάμεσά τους δεν υπήρχε κανένα μεγάλο δεξαμενόπλοιο μεταφοράς αργού τύπου VLCC και κανένα πλοίο μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου.
Αυτό δεν σημαίνει ότι το Ορμούζ έχει κλείσει θεσμικά ή απολύτως.
Σημαίνει, όμως, ότι για την αγορά ενέργειας αρχίζει να λειτουργεί σαν να είναι σχεδόν κλειστό.
Ένα θαλάσσιο πέρασμα δεν χρειάζεται να αποκλειστεί με στρατιωτικά πλοία ή νάρκες για να σταματήσει να λειτουργεί κανονικά. Αρκεί οι πλοιοκτήτες, οι ασφαλιστικές εταιρείες και οι ναυλωτές να κρίνουν ότι το ρίσκο μιας διέλευσης είναι μεγαλύτερο από το εμπορικό όφελος.
Η έλλειψη VLCC είναι ιδιαίτερα κρίσιμη, καθώς αυτά τα πλοία μεταφέρουν συνήθως περίπου δύο εκατομμύρια βαρέλια αργού το καθένα. Ακόμη και ένας μικρός αριθμός ακυρωμένων ή καθυστερημένων φορτώσεων μπορεί να αφαιρέσει εκατομμύρια βαρέλια από τη βραχυπρόθεσμη αγορά.
Από το Ορμούζ στο Bab el-Mandeb
Η νέα διάσταση της κρίσης είναι ότι η πίεση δεν περιορίζεται πλέον στον Περσικό Κόλπο.
Οι Χούθι της Υεμένης ανακοίνωσαν ναυτικό αποκλεισμό της Σαουδικής Αραβίας και απείλησαν ότι θα επιτεθούν σε πλοία που μεταφέρουν σαουδαραβικό πετρέλαιο μέσω του Bab el-Mandeb, στη νότια είσοδο της Ερυθράς Θάλασσας.
Τρία δεξαμενόπλοια φορτωμένα με σαουδαραβικό αργό και προορισμό την Κίνα και την Ινδία πραγματοποίησαν αναστροφή στην Ερυθρά Θάλασσα, κατευθυνόμενα προς τη Διώρυγα του Σουέζ αντί να συνεχίσουν προς τις ακτές της Υεμένης.
Η εξέλιξη είναι εξαιρετικά σοβαρή, επειδή το λιμάνι Yanbu της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα είχε εξελιχθεί στη βασική εναλλακτική λύση για την παράκαμψη του Ορμούζ.
Η Σαουδική Αραβία μπορούσε να μεταφέρει αργό μέσω του αγωγού Ανατολής–Δύσης προς το Yanbu και από εκεί να το εξάγει προς την Ασία ή την Ευρώπη.
Αν, όμως, απειληθεί και το Bab el-Mandeb, τότε η εναλλακτική διαδρομή παύει να αποτελεί ασφαλή διέξοδο.
Περισσότερα από 3 εκατ. βαρέλια ημερησίως σαουδαραβικού αργού που κατευθύνονταν προς την Ασία μέσω αυτής της διαδρομής ενδέχεται να αναγκαστούν να ακολουθήσουν πολύ μακρύτερες και ακριβότερες πορείες.
Γιατί το Ορμούζ δεν μπορεί να αντικατασταθεί εύκολα
Πριν από τη μεγάλη διαταραχή του 2026, περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαίου και περισσότερο από το ένα τέταρτο του διεθνούς θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου περνούσε από τα Στενά του Ορμούζ.
Τα στοιχεία της αμερικανικής Υπηρεσίας Ενεργειακών Πληροφοριών δείχνουν ότι οι συνολικές ροές πετρελαίου μέσω του Ορμούζ ήταν περίπου 20,7 εκατ. βαρέλια ημερησίως στο τελευταίο τρίμηνο του 2025, αλλά υποχώρησαν στα 14,6 εκατ. βαρέλια ημερησίως κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026. Οι ροές LNG μειώθηκαν παράλληλα από 10,1 σε 7,3 δισ. κυβικά πόδια ημερησίως.
Αυτό δείχνει ότι η αγορά είχε ήδη υποστεί μια μεγάλη απώλεια ροών πριν από τη σημερινή νέα επιδείνωση.
Υπάρχουν αγωγοί που μπορούν να παρακάμψουν εν μέρει το στενό, αλλά δεν διαθέτουν επαρκή δυναμικότητα ώστε να αντικαταστήσουν τις κανονικές θαλάσσιες εξαγωγές του Κόλπου.
Η πίεση στο Bab el-Mandeb αφαιρεί τώρα και μέρος αυτής της εναλλακτικής δυνατότητας.
Η κρίση δεν αφορά μόνο το αργό πετρέλαιο
Η άνοδος του Brent είναι το πιο ορατό στοιχείο, αλλά η μεγαλύτερη πίεση μπορεί να εμφανιστεί στα διυλισμένα προϊόντα.
Η διεθνής αγορά αντιμετωπίζει ήδη περιορισμένη προσφορά ντίζελ, αεροπορικών καυσίμων και βενζίνης. Η νέα διαταραχή δυσκολεύει τα ασιατικά διυλιστήρια να εξασφαλίσουν εγκαίρως φορτία αργού από τη Μέση Ανατολή, ενώ τα ευρωπαϊκά και αμερικανικά διυλιστήρια λειτουργούν ήδη κοντά στα όρια των δυνατοτήτων τους.
Τα περιθώρια διύλισης για gasoil και αεροπορικά καύσιμα στην Ασία έχουν υπερβεί τα 65 δολάρια το βαρέλι, από λίγο πάνω από 20 δολάρια πριν από τον πόλεμο. Παράλληλα, η απαγόρευση ρωσικών εξαγωγών ντίζελ επιβαρύνει περαιτέρω τη διεθνή προσφορά προϊόντων.
Άρα η πραγματική επίπτωση δεν θα περιοριστεί στην τιμή του αργού.
Μπορεί να εκδηλωθεί με ακόμη μεγαλύτερη ένταση στις τιμές:
- του πετρελαίου κίνησης,
- της βενζίνης,
- των αεροπορικών καυσίμων,
- των ναυτιλιακών καυσίμων,
- και των προϊόντων θέρμανσης.
Η εμπειρία του δεύτερου τριμήνου είναι χαρακτηριστική. Τα αμερικανικά περιθώρια διύλισης βενζίνης ήταν κατά μέσο όρο 60% υψηλότερα από έναν χρόνο πριν, ενώ τα περιθώρια ντίζελ και αεροπορικών καυσίμων υπερδιπλασιάστηκαν λόγω της στενότητας στη διεθνή προσφορά.
Τι δείχνει η αγορά των συμβολαίων
Η άνοδος των άμεσων τιμών είναι σημαντικά μεγαλύτερη από εκείνη των πιο μακροπρόθεσμων συμβολαίων.
Η διαφορά μεταξύ του άμεσου και του τρίμηνου συμβολαίου Brent έχει διευρυνθεί έντονα, περίπου στα 11 δολάρια ανά βαρέλι. Η κατάσταση αυτή, γνωστή ως backwardation, δείχνει ότι οι αγοραστές είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν πολύ υψηλότερη τιμή για άμεση παράδοση από ό,τι για πετρέλαιο που θα παραδοθεί αργότερα.
Αυτό αποτελεί ένδειξη φυσικής στενότητας.
Η αγορά δεν φοβάται μόνο ότι μπορεί να λείψει πετρέλαιο σε μερικούς μήνες.
Φοβάται ότι μπορεί να λείψουν συγκεκριμένα φορτία τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες.
Γιατί το πετρέλαιο δεν έχει ήδη φθάσει τα 150 δολάρια
Παρά την έκταση της κρίσης, υπάρχουν ακόμη παράγοντες που περιορίζουν την άνοδο.
Η Κίνα έχει μειώσει αισθητά τις εισαγωγές της, η παγκόσμια ζήτηση έχει επιβραδυνθεί και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αυξήσει την παραγωγή τους σε ιστορικά υψηλά επίπεδα.
Η αμερικανική παραγωγή είχε φθάσει περίπου στα 13,93 εκατ. βαρέλια ημερησίως τον Απρίλιο, ενώ η συντονισμένη απελευθέρωση στρατηγικών αποθεμάτων βοήθησε να περιοριστεί το έλλειμμα της αγοράς. Υπήρχε επίσης μέχρι πρόσφατα διαθέσιμη φυσική προσφορά από τη Βόρεια Θάλασσα και άλλες περιοχές.
Αυτοί οι παράγοντες εξηγούν γιατί, παρά τον πόλεμο, το Brent δεν έχει πλησιάσει ακόμη τα 150 ή 200 δολάρια που είχαν προβλέψει ορισμένοι αναλυτές στην έναρξη της σύγκρουσης.
Δεν εξαλείφουν, όμως, τον κίνδυνο.
Οι στρατηγικές εφεδρείες δεν είναι ανεξάντλητες, η αύξηση της αμερικανικής παραγωγής χρειάζεται χρόνο και η εναλλακτική προσφορά δεν μπορεί να καλύψει επ’ αόριστον μια παρατεταμένη απώλεια εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως.
Τα τρία σενάρια για την αγορά πετρελαίου
| Σενάριο | Βασική εξέλιξη | Πιθανή εικόνα αγοράς |
|---|---|---|
| Αποκλιμάκωση | Επανέναρξη διαπραγματεύσεων και αύξηση διελεύσεων από το Ορμούζ | Υποχώρηση του γεωπολιτικού premium και επιστροφή του Brent χαμηλότερα από τα σημερινά επίπεδα |
| Παρατεταμένη αστάθεια | Περιορισμένες ροές στο Ορμούζ, αλλά χωρίς γενικευμένο κλείσιμο του Bab el-Mandeb | Brent γύρω ή πάνω από τα 90 δολάρια, υψηλή μεταβλητότητα και ακριβά διυλισμένα προϊόντα |
| Διπλός αποκλεισμός | Σοβαρή διαταραχή τόσο στο Ορμούζ όσο και στην Ερυθρά Θάλασσα | Επιστροφή σε τριψήφιες τιμές και έντονο παγκόσμιο πληθωριστικό σοκ |
Στο θετικό σενάριο, η πρώτη αντίδραση θα μπορούσε να είναι εξαιρετικά απότομη. Η αγορά έχει επανειλημμένα δείξει ότι μια αξιόπιστη είδηση για εκεχειρία ή επαναλειτουργία του Ορμούζ μπορεί να αφαιρέσει αρκετά δολάρια από την τιμή μέσα σε λίγες ώρες.
Στο βασικό σενάριο, το Brent παραμένει αυξημένο, αλλά η χαμηλότερη παγκόσμια ζήτηση και η προσφορά εκτός Μέσης Ανατολής αποτρέπουν μια ανεξέλεγκτη άνοδο.
Στο δυσμενές σενάριο, η ταυτόχρονη διαταραχή των δύο διαδρόμων μετατρέπει την κρίση από πρόβλημα τιμών σε πρόβλημα φυσικής διαθεσιμότητας. Σε αυτή την περίπτωση, η επιστροφή του Brent πάνω από τα 100 δολάρια θα αποτελούσε ρεαλιστικό και όχι ακραίο ενδεχόμενο. Η τιμή είχε ήδη φθάσει έως τα 118 δολάρια τον Απρίλιο, όταν οι διαταραχές στο Ορμούζ ήταν ιδιαίτερα έντονες.
Ο πληθωριστικός μηχανισμός ενεργοποιείται ξανά
Η άνοδος του πετρελαίου επηρεάζει την οικονομία σε διαδοχικά κύματα.
Στο πρώτο κύμα αυξάνονται οι τιμές των καυσίμων.
Στο δεύτερο αυξάνονται τα μεταφορικά, τα αεροπορικά εισιτήρια, τα ναύλα και το κόστος παραγωγής.
Στο τρίτο κύμα οι επιχειρήσεις μετακυλίουν μέρος του κόστους στις τελικές τιμές.
Το αποτέλεσμα είναι ένας πληθωρισμός που δεν προέρχεται από ισχυρή καταναλωτική ζήτηση, αλλά από περιορισμό της προσφοράς.
Αυτό αποτελεί το δυσκολότερο σενάριο για τις κεντρικές τράπεζες.
Αν αυξήσουν τα επιτόκια, επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο την ανάπτυξη.
Αν δεν αντιδράσουν, κινδυνεύουν να επιτρέψουν στην ενεργειακή ακρίβεια να περάσει στους μισθούς, στις υπηρεσίες και στις μακροχρόνιες προσδοκίες.
Ήδη η άνοδος του πετρελαίου έχει επαναφέρει τις ανησυχίες για τον πληθωρισμό στην Ευρώπη, η οποία εξαρτάται περισσότερο από εισαγόμενη ενέργεια. Οι αγορές εξακολουθούν να περιμένουν σταθερά επιτόκια από την ΕΚΤ, αλλά προεξοφλούν τουλάχιστον μία αύξηση κατά 25 μονάδες βάσης και σημαντική πιθανότητα δεύτερης αύξησης έως το τέλος του 2026.
Τι σημαίνει για την ελληνική οικονομία
Η Ελλάδα είναι ιδιαίτερα ευάλωτη σε μια παρατεταμένη άνοδο της ενέργειας, επειδή συνδυάζει υψηλή εξάρτηση από εισαγόμενα καύσιμα με μεγάλη συμμετοχή των μεταφορών και του τουρισμού στην οικονομική δραστηριότητα.
Η πρώτη πίεση θα περάσει στις τιμές της βενζίνης και του πετρελαίου κίνησης.
Η δεύτερη θα εμφανιστεί στο κόστος των αεροπορικών και ακτοπλοϊκών μεταφορών.
Η τρίτη θα επηρεάσει τον τουρισμό, τα logistics, τη βιομηχανία, τη γεωργία και τις επιχειρήσεις με υψηλή κατανάλωση ενέργειας.
Παράλληλα, η άνοδος των καυσίμων περιορίζει το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών, καθώς μεγαλύτερο μέρος του οικογενειακού προϋπολογισμού κατευθύνεται σε μετακινήσεις και ενέργεια.
Αυτό μπορεί να περιορίσει την κατανάλωση σε άλλους κλάδους και να επιβραδύνει την αποκλιμάκωση του ελληνικού πληθωρισμού.
Τι μπορεί να σημαίνει για την ελληνική κεφαλαιαγορά
Η ελληνική χρηματιστηριακή αγορά εισέρχεται στη νέα ενεργειακή κλιμάκωση από ένα ιδιαίτερα κρίσιμο σημείο.
Στις 21 Ιουλίου, ο Γενικός Δείκτης επέστρεψε στις 2.500,79 μονάδες, με άνοδο 2,08%, τζίρο 370,3 εκατ. ευρώ και συνολική απόδοση 17,92% από την αρχή του έτους. Η περιοχή των 2.500 μονάδων αποτελεί πλέον βασικό ψυχολογικό και τεχνικό όριο.
Η επίδραση του ακριβότερου πετρελαίου στο ΧΑ δεν θα είναι ενιαία.
Οι ευρωπαϊκές ενεργειακές μετοχές ήδη υπεραποδίδουν, με τον αντίστοιχο δείκτη του STOXX να ενισχύεται κατά 1,3% καθώς το Brent ανεβαίνει. Ωστόσο, η Ευρώπη συνολικά πιέζεται από την εξάρτησή της από εισαγόμενα καύσιμα και από την επιστροφή των πληθωριστικών φόβων.
Διυλιστήρια
Η Motor Oil και η HELLENiQ Energy μπορούν να ωφεληθούν από τη σημαντική αύξηση των διεθνών περιθωρίων διύλισης, ιδιαίτερα στο ντίζελ και στα αεροπορικά καύσιμα.
Δεν πρόκειται, όμως, για αυτόματη και γραμμική θετική επίδραση.
Η ακριβότερη πρώτη ύλη αυξάνει τις ανάγκες κεφαλαίου κίνησης, ενώ οι μεγάλες ημερήσιες διακυμάνσεις μπορούν να δημιουργήσουν κινδύνους αποτίμησης αποθεμάτων και αντιστάθμισης.
Το κρίσιμο στοιχείο για τις μετοχές των διυλιστηρίων δεν είναι μόνο η τιμή του Brent, αλλά η σχέση ανάμεσα στην τιμή του αργού και στις τιμές των τελικών προϊόντων.
Όσο τα crack spreads παραμένουν σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, η λειτουργική εικόνα μπορεί να παραμένει ευνοϊκή.
Ηλεκτρισμός και ενεργειακές εταιρείες
Η ΔΕΗ, η Metlen και οι υπόλοιπες ενεργειακές εταιρείες μπορεί να προσελκύσουν επενδυτικό ενδιαφέρον ως σχετική αντιστάθμιση απέναντι στην ενεργειακή κρίση.
Η εικόνα, ωστόσο, θα εξαρτηθεί από το ενεργειακό τους μείγμα, τις τιμές φυσικού αερίου, τις συμφωνίες προμήθειας και τις στρατηγικές αντιστάθμισης κινδύνου.
Στον Γενικό Δείκτη, η ΔΕΗ, η Metlen και η Motor Oil έχουν συνολικό βάρος άνω του 18%, γεγονός που σημαίνει ότι η συμπεριφορά των ενεργειακών τίτλων μπορεί να επηρεάσει καθοριστικά την κατεύθυνση ολόκληρης της αγοράς.
Αερομεταφορές, τουρισμός και μεταφορές
Οι επιχειρήσεις που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες καυσίμων βρίσκονται στην αντίθετη πλευρά.
Για τις αεροπορικές εταιρείες, τα καύσιμα αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες κατηγορίες λειτουργικού κόστους. Οι εταιρείες μπορούν να περιορίσουν μέρος του κινδύνου μέσω hedging, αλλά μια παρατεταμένη άνοδος τελικά περνά είτε στα περιθώρια κέρδους είτε στις τιμές των εισιτηρίων.
Αρνητική επίδραση μπορεί επίσης να εμφανιστεί στις ακτοπλοϊκές, στις οδικές μεταφορές, στα logistics και στις επιχειρήσεις με εκτεταμένα δίκτυα διανομής.
Τράπεζες
Οι τέσσερις συστημικές τράπεζες αντιπροσωπεύουν περίπου το 35% του Γενικού Δείκτη, συνεπώς η αντίδρασή τους θα καθορίσει αν το ΧΑ μπορεί να διαφοροποιηθεί από ένα διεθνές risk-off.
Η πρώτη επίδραση του ακριβότερου πετρελαίου μπορεί να φαίνεται μικτή.
Υψηλότερος πληθωρισμός μπορεί να κρατήσει τα επιτόκια υψηλότερα για περισσότερο, στηρίζοντας προσωρινά τα καθαρά έσοδα από τόκους.
Σε δεύτερο χρόνο, όμως, το ακριβότερο χρήμα και η ενεργειακή πίεση περιορίζουν τη ζήτηση για δάνεια, αυξάνουν το κόστος των επιχειρήσεων και μπορεί να επιβαρύνουν την ποιότητα των πιστωτικών χαρτοφυλακίων.
Το θετικό τραπεζικό σενάριο προϋποθέτει, επομένως, ότι η ενεργειακή κρίση θα παραμείνει ελεγχόμενη και δεν θα μετατραπεί σε ύφεση ή νέο κύμα καθυστερήσεων.
Ομόλογα και αποτιμήσεις
Η επιστροφή του ενεργειακού πληθωρισμού μπορεί να αυξήσει τις αποδόσεις των ευρωπαϊκών και ελληνικών ομολόγων, καθώς οι επενδυτές θα μειώνουν τις προσδοκίες για χαλαρότερη νομισματική πολιτική.
Η άνοδος των αποδόσεων αυξάνει το προεξοφλητικό επιτόκιο με το οποίο αποτιμώνται οι μετοχές.
Αυτό πιέζει ιδιαίτερα επιχειρήσεις υψηλής αποτίμησης, εταιρείες με μεγάλες χρηματοδοτικές ανάγκες και κλάδους των οποίων τα κέρδη αναμένονται σε μεγάλο βάθος χρόνου.
Η τεχνική εικόνα του ΧΑ
Το πρώτο κρίσιμο επίπεδο παραμένει η ζώνη των 2.500 μονάδων.
Σταθεροποίηση πάνω από αυτήν θα δείξει ότι η αγορά απορροφά το νέο γεωπολιτικό σοκ και διατηρεί την ανοδική της δομή.
Σε περίπτωση διεθνούς αποστροφής κινδύνου, οι πρώτες ουσιαστικές στηρίξεις εντοπίζονται κοντά στις 2.450 και στις 2.428 μονάδες, όπου καταγράφηκαν τα πρόσφατα χαμηλά της αγοράς.
Αντίθετα, μια νέα ανοδική κίνηση θα πρέπει να υπερβεί τη ζώνη των 2.542–2.567 μονάδων, περιοχή όπου εμφανίστηκαν σημαντικές πωλήσεις στις αρχές Ιουλίου.
Συμπέρασμα
Η νέα άνοδος του πετρελαίου δεν είναι απλώς ακόμη ένα γεωπολιτικό επεισόδιο.
Η απειλή έχει μετακινηθεί από τη θεωρία στις πραγματικές θαλάσσιες ροές.
Στο Ορμούζ, τα μεγάλα δεξαμενόπλοια σχεδόν εξαφανίστηκαν από τις ημερήσιες διελεύσεις.
Στην Ερυθρά Θάλασσα, πλοία με σαουδαραβικό αργό αναγκάζονται να αλλάξουν πορεία.
Και στα διυλισμένα προϊόντα, οι τιμές και τα περιθώρια έχουν ήδη εκτοξευθεί.
Το βασικό ερώτημα δεν είναι πλέον αν το Brent θα αγγίξει στιγμιαία τα 100 δολάρια.
Είναι αν η διαταραχή θα διαρκέσει αρκετά ώστε να μετατραπεί σε νέο παγκόσμιο πληθωριστικό σοκ.
Για την ελληνική κεφαλαιαγορά, η κατάσταση δημιουργεί σαφείς νικητές και χαμένους, αλλά το συνολικό ισοζύγιο θα κριθεί από τις τράπεζες και το διεθνές κλίμα.
Τα διυλιστήρια και ορισμένες ενεργειακές εταιρείες μπορούν να βρουν στήριξη στα αυξημένα περιθώρια.
Οι μεταφορές, ο τουρισμός, η κατανάλωση και οι επιχειρήσεις υψηλής ενεργειακής έντασης θα δεχθούν πίεση.
Αν η κρίση αποκλιμακωθεί, οι 2.500 μονάδες μπορεί να αποτελέσουν βάση για νέα ανοδική προσπάθεια.
Αν, όμως, Ορμούζ και Bab el-Mandeb κλείσουν ταυτόχρονα ή λειτουργήσουν για μεγάλο διάστημα με ελάχιστες ροές, τότε η ελληνική αγορά θα αντιμετωπίσει όχι απλώς μια χρηματιστηριακή διόρθωση, αλλά μια συνολική επανατιμολόγηση του πληθωρισμού, των επιτοκίων και του οικονομικού κινδύνου.