Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν βρίσκονται «κοντά σε κάποιου είδους συμφωνία» για τα Στενά του Ορμούζ, δήλωσε, σύμφωνα με το -, ο υπουργός Άμυνας του Πακιστάν, παρά το γεγονός ότι τις τελευταίες ημέρες οι δύο πλευρές εμφανίστηκαν να σκληραίνουν τις θέσεις τους στις διαπραγματεύσεις, οι οποίες εδώ και καιρό βρίσκονται σε αδιέξοδο.
«Τα πράγματα διαμορφώνονται προς όφελος της ειρήνης», τόνισε την Τρίτη σε δημοσιογράφους στο Ισλαμαμπάντ ο Χαουάτζα Ασίφ, χωρίς να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες για ενδεχόμενη πρόοδο στις συνομιλίες.
Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ιράν και Ομάν για την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ για μέρος της θαλάσσιας κυκλοφορίας έχουν φτάσει σε προχωρημένο στάδιο, μετέδωσε νωρίτερα το Al Jazeera, επικαλούμενο εκπρόσωπο του υπουργείου Εξωτερικών του Κατάρ.
Οι τιμές του πετρελαίου διέγραψαν τα κέρδη τους μετά τις δηλώσεις του Ασίφ, οι οποίες αποτελούν την τελευταία εξέλιξη σε μια μακρά σειρά αντικρουόμενων πληροφοριών σχετικά με την πορεία των συνομιλιών για την κρίσιμη θαλάσσια οδό. Το Πακιστάν, μαζί με το Κατάρ, έχει αναλάβει διαμεσολαβητικό ρόλο κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης.
Ο Τραμπ σκληραίνει τη στάση του
Οι αισιόδοξες εκτιμήσεις διατυπώθηκαν αφότου ο Ντόναλντ Τραμπ σκλήρυνε τη στάση του, δηλώνοντας τη Δευτέρα ότι η Τεχεράνη θα πρέπει να καταβάλει αποζημιώσεις για όσους σκοτώθηκαν σε επιθέσεις που συνδέονται με την Ισλαμική Δημοκρατία, καθώς και κατά τη διάρκεια των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων στο εσωτερικό του Ιράν.
Οι δηλώσεις του αποτέλεσαν απάντηση σε μια σειρά απαιτήσεων που παρουσίασε η Τεχεράνη το σαββατοκύριακο, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται η καταβολή αποζημιώσεων για αμερικανικές παραβιάσεις της προσωρινής ειρηνευτικής συμφωνίας που είχαν συνάψει οι δύο πλευρές τον Ιούνιο και η οποία έκτοτε έχει πάψει να ισχύει.
Το Ιράν θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι θα απορρίψει τις τελευταίες απαιτήσεις του Τραμπ, τις οποίες ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι θα εντάξει «σταθερά σε όλες ανεξαιρέτως τις μελλοντικές διαπραγματεύσεις».
Η ανταλλαγή απαιτήσεων μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης φάνηκε να περιορίζει τις πιθανότητες επίτευξης μιας άμεσης συμφωνίας για τα Στενά του Ορμούζ, από όπου, πριν ξεκινήσει η σύγκρουση στις 28 Φεβρουαρίου, διερχόταν περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων ποσοτήτων πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου.
Το Brent υποχωρούσε ελαφρά στις απογευματινές συναλλαγές στο Λονδίνο, κινούμενο γύρω στα 87,50 δολάρια το βαρέλι.
Άλμα άνω του 10% στο ντίζελ
Τα ευρωπαϊκά συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης για το ντίζελ σημείωσαν άνοδο άνω του 10%, καθώς διυλιστήρια στη Λιβύη και τη Ρωσία δέχθηκαν επιθέσεις, περιορίζοντας ακόμη περισσότερο την προσφορά ενός καυσίμου που θεωρείται ζωτικής σημασίας για την παγκόσμια οικονομία.
Η Σαουδική Αραβία έσβησε νωρίς την Κυριακή φωτιά στο διυλιστήριο πετρελαίου της στο Τζαζάν, σύμφωνα με το υπουργείο Ενέργειας της χώρας. Λίγες ώρες αργότερα, οι Χούθι της Υεμένης ανέλαβαν την ευθύνη για επίθεση εναντίον της εγκατάστασης.
«Η περιοχή δεν μπορεί να παραμείνει επ’ αόριστον σε μια κατάσταση ούτε πολέμου ούτε ειρήνης», έγραψε στο X ο Ανουάρ Γκαργκάς, ανώτερος διπλωματικός σύμβουλος του προέδρου των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
«Η σταθερότητά της και το μέλλον των λαών της απαιτούν σαφήνεια ως προς το όραμα και την κατεύθυνση», πρόσθεσε.
Νέα περιστατικά στον Κόλπο του Ομάν και την Ερυθρά Θάλασσα
Σε μία ακόμη ένδειξη της συνεχιζόμενης έντασης, το βρετανικό Πολεμικό Ναυτικό ανακοίνωσε ότι ενημερώθηκε την Τρίτη για περιστατικό στο οποίο εμπλέκονταν ένα πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και στρατιωτικές δυνάμεις στον Κόλπο του Ομάν, χωρίς να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.
Παράλληλα, ενημερώθηκε για ακόμη ένα περιστατικό στα ανοικτά των ακτών της Υεμένης στην Ερυθρά Θάλασσα, όπου εμπορικό πλοίο ανέφερε ότι επλήγη από άγνωστο βλήμα, με αποτέλεσμα να υπάρξουν θύματα.
Η Vanguard Tech ανακοίνωσε ξεχωριστά ότι πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων υπό σημαία Παναμά χτυπήθηκε από πύραυλο και ότι μετά την επίθεση το πλοίο έμεινε χωρίς δυνατότητα διακυβέρνησης.
Δεν ήταν άμεσα σαφές ποιος βρισκόταν πίσω από την επίθεση, η οποία ωστόσο σημειώθηκε κοντά στη γραμμή του αμερικανικού αποκλεισμού.
Ο Τραμπ ποντάρει στην οικονομική πίεση
Ο Ντόναλντ Τραμπ έδωσε το Σαββατοκύριακο το μήνυμα ότι είναι διατεθειμένος να αφήσει την οικονομική πίεση στο Ιράν να ενταθεί, αντί να εξαπολύσει νέες στρατιωτικές επιθέσεις προκειμένου να αναγκάσει την Τεχεράνη να ανοίξει ξανά τα Στενά του Ορμούζ.
Η οικονομία της Ισλαμικής Δημοκρατίας έχει υποστεί βαρύ πλήγμα από τον πόλεμο, καθώς μεγάλο μέρος της βιομηχανικής παραγωγικής της ικανότητας έχει καταστραφεί, ενώ οι εξαγωγές αργού πετρελαίου έχουν περιοριστεί δραστικά εξαιτίας του αμερικανικού αποκλεισμού.
Στοιχεία της κεντρικής τράπεζας δείχνουν ότι ο ετήσιος πληθωρισμός έφτασε πρόσφατα στο 77%. Την ίδια στιγμή, το ιρανικό νόμισμα έχει υποχωρήσει περισσότερο από 10% σε σχέση με τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο, εντείνοντας ακόμη περισσότερο την οικονομική πίεση στους Ιρανούς.
Η υποτίμηση του ριάλ είχε πυροδοτήσει βίαιες διαδηλώσεις σε ολόκληρη τη χώρα, οι οποίες κορυφώθηκαν στις αρχές του έτους και οδήγησαν σε καταστολή από τις αρχές, με χιλιάδες νεκρούς. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν ενδείξεις επανέναρξης των αντικυβερνητικών κινητοποιήσεων.
Τι ζητά η Τεχεράνη για να ελευθερώσει τη ναυσιπλοϊα τα Στενά
Οι απαιτήσεις της Τεχεράνης για την πλήρη επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ περιλαμβάνουν την άρση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών, την αποδέσμευση παγωμένων περιουσιακών στοιχείων και την καταβολή αποζημιώσεων για τις ζημιές του πολέμου.
Το Ιράν έχει επίσης ζητήσει τον οριστικό τερματισμό των επιθέσεων εναντίον ένοπλων οργανώσεων που υποστηρίζει στον Λίβανο, το Ιράκ, την Υεμένη και τη Γάζα. Ο Τραμπ δήλωσε, επίσης, τη Δευτέρα ότι το Ιράν θα πρέπει να θεωρηθεί υπεύθυνο για τις ζημιές που προκλήθηκαν από τις συγκρούσεις στις συγκεκριμένες χώρες.
Στα 500.000 δολάρια την ημέρα το κόστος για ένα supertanker
Το ουσιαστικό κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ έχει ήδη σοβαρές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία και το διεθνές εμπόριο.
Το κόστος ναύλωσης ενός υπερδεξαμενόπλοιου για τη μεταφορά πετρελαίου στη βασική διαδρομή από τη Μέση Ανατολή προς την Κίνα πλησίασε τα 500.000 δολάρια την ημέρα, ποσό υπερδιπλάσιο σε σχέση με το κόστος πριν από την έναρξη του πολέμου.