Τον Νοέμβριο του 2024, η Ιρανή φοιτήτρια Αχού Νταριάι έγινε γνωστή σε ολόκληρο τον κόσμο όταν εμφανίστηκε με τα εσώρουχά της στην αυλή του πανεπιστημίου της στην Τεχεράνη.
Σχεδόν δύο χρόνια αργότερα, στενή φίλη της περιγράφει στη Daily Mail όσα, όπως υποστηρίζει, προηγήθηκαν και ακολούθησαν εκείνης της πράξης, καταγγέλλοντας ότι η 32χρονη σήμερα γυναίκα εξακολουθεί να βρίσκεται υπό επιτήρηση και υποχρεώνεται να λαμβάνει αντιψυχωσική αγωγή.
Το περιστατικό σημειώθηκε τον Νοέμβριο του 2024, όταν το χιτζάμπ της Νταριάι γλίστρησε στιγμιαία από το κεφάλι της καθώς ανέβαινε τα σκαλιά του Ισλαμικού Πανεπιστημίου Αζάντ της Τεχεράνης. Η ίδια, απορροφημένη από το κινητό της, φέρεται να μην το αντιλήφθηκε και συνέχισε να περπατά.
Σύμφωνα με την περιγραφή της φίλης της, άνδρες άρχισαν να της φωνάζουν και να την τραβούν με επιθετικό τρόπο. Κατά τη διάρκεια της έντασης, τα ρούχα της άρχισαν να σκίζονται, ενώ επιχειρήθηκε να οδηγηθεί σε δωμάτιο που, σύμφωνα με τη μαρτυρία, χρησιμοποιούνταν για την τιμωρία φοιτητριών.
«Αφού θα μου τα βγάλετε, θα τα βγάλω μόνη μου»
Η φίλη της υποστηρίζει ότι τότε η Νταριάι αποφάσισε να αντιδράσει με έναν τρόπο που θα αιφνιδίαζε όσους βρίσκονταν γύρω της: άρχισε να βγάζει μόνη της τα ρούχα της και στη συνέχεια περπάτησε στην αυλή του πανεπιστημίου φορώντας μόνο τα εσώρουχά της.
«Την τραβούσαν επιθετικά προσπαθώντας να τη βάλουν σε ένα δωμάτιο και είχε αρχίσει να εκνευρίζεται πολύ. Ήθελε να την αφήσουν, αλλά εκείνοι δεν άφηναν τα ρούχα της. Έτσι θύμωσε τόσο πολύ, που άρχισε να τα βγάζει μόνη της», ανέφερε η φίλη της.
Όπως υποστήριξε, η Νταριάι πέταξε τα ρούχα μπροστά της, προκαλώντας τους ανθρώπους που την είχαν περικυκλώσει να δείξουν τι σκόπευαν να κάνουν.
Η λογική της εκείνη τη στιγμή, σύμφωνα με τη φίλη της, ήταν πως εφόσον επρόκειτο να της αφαιρέσουν τα ρούχα ή να την υποβάλουν σε όσα φοβόταν ότι θα συνέβαιναν μέσα στο δωμάτιο, θα μετέτρεπε η ίδια τη στιγμή σε μια πράξη αντίστασης που θα άξιζε την τιμωρία που περίμενε ότι θα ακολουθούσε.
Το βίντεο με τη φοιτήτρια να περπατά με τα εσώρουχά της έγινε viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και συγκέντρωσε εκατομμύρια προβολές.
Η σύλληψη και η καταγγελία για κακομεταχείριση
Η Νταριάι κάθισε σε έναν πεζούλι στην αυλή του πανεπιστημίου μέχρι την άφιξη της αστυνομίας. Στη συνέχεια, σύμφωνα με τη μαρτυρία, οι αστυνομικοί την έβαλαν βίαια στο πίσω μέρος ενός βαν.
Η φίλη της καταγγέλλει ότι κατά τη μεταφορά της στο αστυνομικό τμήμα, το κεφάλι της τοποθετήθηκε ανάμεσα στα πόδια γυναίκας αστυνομικού, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να αναπνεύσει.
«Το κεφάλι της βρισκόταν ανάμεσα στα γόνατα μίας από τις δύο γυναίκες, με τα μαλλιά της να καλύπτουν το πρόσωπό της», είπε.
Όπως περιέγραψε, η Νταριάι πίστεψε ότι κινδύνευε να πεθάνει από ασφυξία και σκεφτόταν τα δύο παιδιά της και το ενδεχόμενο να μείνουν ορφανά. Στην προσπάθειά της να παραμείνει ξύπνια, φέρεται να δάγκωσε το χέρι της αστυνομικού, η οποία στη συνέχεια άνοιξε τα γόνατά της, επιτρέποντάς της να αναπνεύσει.
«Την νάρκωσαν στο αστυνομικό τμήμα»
Σύμφωνα πάντα με τη φίλη της, όταν έφτασε στο αστυνομικό τμήμα, η Νταριάι άρχισε να φωνάζει και να κλωτσά σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Τότε, όπως υποστηρίζει, επιχειρήθηκε να της χορηγηθεί ενέσιμη ουσία. Κατά την πρώτη προσπάθεια η βελόνα φέρεται να έσπασε, ενώ στη δεύτερη η ένεση έγινε κανονικά και η φοιτήτρια έχασε τις αισθήσεις της.
Όταν ξύπνησε, βρισκόταν σε κρεβάτι νοσοκομείου με δεμένα τα χέρια και τα πόδια της, χωρίς να γνωρίζει πού ακριβώς είχε μεταφερθεί.
Ζήτησε να δει την οικογένειά της, αλλά, σύμφωνα με τη μαρτυρία, δεν έπαιρνε απαντήσεις από τους γιατρούς. Κάθε φορά που επιχειρούσε να μάθει τι συνέβαινε, της χορηγούνταν, όπως καταγγέλλεται, νέα ουσία που την έκανε να αποκοιμιέται ή να χάνει και πάλι τις αισθήσεις της.
Παράλληλα, άνθρωποι φέρεται να την ανέκριναν για τους λόγους της πράξης της, ρωτώντας τι σκεφτόταν εκείνη τη στιγμή και κατηγορώντας την ότι επιδίωκε να εγκαταλείψει το Ιράν και να ζητήσει άσυλο σε άλλη χώρα.
Η διεθνής κατακραυγή
Την ίδια ώρα, οι εικόνες από το πανεπιστήμιο έκαναν τον γύρο του κόσμου, προκαλώντας διεθνείς αντιδράσεις.
Η Διεθνής Αμνηστία είχε αναφέρει ότι η Νταριάι αφαίρεσε τα ρούχα της «σε ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στην καταχρηστική επιβολή της υποχρεωτικής κάλυψης του προσώπου από αξιωματούχους ασφαλείας» και ζήτησε την «άμεση και άνευ όρων απελευθέρωσή» της.
Την ίδια περίοδο, οι ιρανικές Αρχές υποστήριζαν ότι η συμπεριφορά της οφειλόταν σε προβλήματα ψυχικής υγείας και η Νταριάι μεταφέρθηκε σε ψυχιατρική μονάδα.
Η ίδια, ωστόσο, επιμένει ότι δεν αντιμετώπιζε τέτοιο πρόβλημα και θεωρεί ότι η παρουσίασή της ως ψυχικά ασθενούς αποτέλεσε προσπάθεια των Αρχών να αποδώσουν την πράξη της σε προσωπικό ζήτημα και όχι σε αντίδραση απέναντι στο καθεστώς.
Οι καταγγελίες για πιέσεις στην οικογένειά της
Μετά την Ισλαμική Επανάσταση του 1979, οι γυναίκες στο Ιράν υποχρεούνται να καλύπτουν τον λαιμό και το κεφάλι τους. Οι κανόνες περί ενδυμασίας επιβάλλονται, μεταξύ άλλων, από την ειδική αστυνομία ηθών, γνωστή επισήμως ως Gasht-e Ershad ή «Περιπολία Καθοδήγησης».
Η φίλη της Νταριάι υποστήριξε ότι αστυνομικοί επισκέφθηκαν μέλη της οικογένειάς της, ακόμη και τα παιδιά της, και τα απείλησαν, προκειμένου να της καταστήσουν σαφές ότι είχαν εξουσία πάνω της.
Στη συνέχεια, όπως ανέφερε, επισκέφθηκαν και τον πρώην σύζυγό της, ο οποίος εξαναγκάστηκε να δηλώσει ότι η Νταριάι αντιμετώπιζε προβλήματα ψυχικής υγείας.
Κατά τη φίλη της, στόχος των Αρχών ήταν, λόγω της τεράστιας διάδοσης του βίντεο, να παρουσιαστεί το επεισόδιο ως αποτέλεσμα ψυχικής διαταραχής και να υποχρεωθεί η ίδια να αποδεχθεί αυτή την εκδοχή μέσω της πίεσης προς την οικογένειά της.
Μετά τη σχετική «επιβεβαίωση» από τον πρώην σύζυγό της, η Νταριάι αφέθηκε ελεύθερη έπειτα από 18 ημέρες.
Η καταγγελία ότι υποχρεώνεται σε αντιψυχωσική αγωγή
Σύμφωνα με τη φίλη της, οι ιρανικές Αρχές την ενημέρωσαν κατά την απελευθέρωσή της ότι θα βρίσκεται υπό παρακολούθηση και ότι το τηλέφωνό της θα παρακολουθείται.
Παράλληλα, υποχρεώθηκε, όπως καταγγέλλεται, να λαμβάνει αντιψυχωσική φαρμακευτική αγωγή, το κόστος της οποίας καλυπτόταν μέσω της δικής της ασφάλισης.
Η φίλη της υποστηρίζει ότι η παρακολούθηση ήταν τόσο στενή, ώστε οι Αρχές αντιλήφθηκαν ότι δεν λάμβανε τα φάρμακα επειδή περπατούσε φυσιολογικά, ενώ, όπως ισχυρίζεται, η ισχύς της συγκεκριμένης αγωγής θα την έκανε να φαίνεται ζαλισμένη.
Πλέον, σύμφωνα με την ίδια πηγή, η γυναίκα υποχρεώνεται να κάνει κάθε μήνα ενέσεις φλουπεντιξόλης, φαρμάκου που χρησιμοποιείται, μεταξύ άλλων, για την αντιμετώπιση της σχιζοφρένειας. Οι ενέσεις γίνονται από γιατρούς ώστε να διασφαλίζεται ότι λαμβάνει την αγωγή.
«Η οικογένειά της είπε ότι είναι καλύτερο να κάνει αυτές τις ενέσεις και να έχει την ταμπέλα της ψυχικά ασθενούς, παρά να απαγχονιστεί, να φυλακιστεί ή να βασανιστεί» ανέφερε η φίλη της.
Όπως πρόσθεσε, όταν η Νταριάι ρώτησε γιατρό τι θα συνέβαινε εάν σταματούσε τις ενέσεις, εκείνος φέρεται να της απάντησε ότι θα συλλαμβανόταν και θα επέστρεφε σε ψυχιατρικό νοσοκομείο, όπου θα την έδεναν ξανά.
«Αυτό είναι το σώμα μου, αυτή είναι η ζωή μου»
Η Νταριαΐ είναι σήμερα 32 ετών και σπουδάζει κλωστοϋφαντουργία σε διαφορετικό πανεπιστήμιο.
Σύμφωνα με τη φίλη της, η ίδια εξηγεί πλέον την πράξη της μέσα από δύο διαφορετικές διαστάσεις. Αρχικά, αντέδρασε επειδή δεν άντεχε τον τρόπο με τον οποίο την τραβούσαν και τη μεταχειρίζονταν εξαιτίας ενός μαντηλιού. Όπως περιγράφει η φίλη της, η Νταριάι ήθελε η αντίστασή της να είναι αντίστοιχη με όσα θεωρούσε ότι υφίστατο εκείνη τη στιγμή.
Στη συνέχεια, όμως, η πράξη απέκτησε για την ίδια και μια δεύτερη σημασία: να δείξει ότι εκείνη αποφασίζει για το σώμα και τις επιλογές της.
«Αυτό είμαι εγώ. Αυτό είναι το σώμα μου. Αυτή είναι η ζωή μου. Και αν θέλω να περπατήσω με μπικίνι, θα περπατήσω με μπικίνι», μετέφερε η φίλη της ως το μήνυμα που ήθελε να εκφράσει η Νταριάι.
Σύμφωνα με την Daily Mail, η εκπρόσωπος της ιρανικής κυβέρνησης Φατεμέχ Μοχατζερανί είχε αρνηθεί τότε τόσο ότι η σύλληψή της έγινε με βίαιο τρόπο όσο και ότι το περιστατικό συνδεόταν με τους ισλαμικούς κανόνες ενδυμασίας.