Το Ομοσπονδιακό Περιφερειακό Δικαστήριο του Μανχάταν ήρε την απαγόρευση της κυβέρνησης Τραμπ για την έκδοση βίζας σε μετανάστες από 75 χώρες, καθώς έκρινε ότι ήταν «αντίθετη με τον νόμο» και εκτός της νόμιμης εξουσίας του υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, όπως αναφέρει το CNN.
Τον Ιανουάριο, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανέστειλε τη δυνατότητα έκδοσης βίζας για μετανάστες από σχεδόν το 40% των χωρών του κόσμου -συμπεριλαμβανομένων της Βραζιλίας, της Κολομβίας, της Αιγύπτου, της Αϊτής, της Σομαλίας και της Ρωσίας- σε μια κίνηση που, όπως ισχυριζόταν, θα εμπόδιζε την είσοδο ατόμων που θα «λάμβαναν στις ΗΠΑ κοινωνική πρόνοια και δημόσια επιδόματα».
Σύμφωνα με τον αμερικάνικο νόμο, οι αρχές μπορούν να αρνηθούν τη χορήγηση βίζας σε μετανάστες μόνο αν θεωρηθούν «δημόσιο βάρος» (δηλαδή, κάποιος που αναμένεται να εξαρτάται από την κρατική υποστήριξη). Γι’ αυτόν τον λόγο, ένας προξενικός υπάλληλος εξετάζει την οικονομική κατάσταση, την ηλικία, την υγεία, τις δεξιότητες και την οικογενειακή κατάσταση του ατόμου.
Η δικαστής Ζανέτ Βάργκας διαπίστωσε ότι, στην πράξη, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι διατάχθηκαν να απορρίπτουν βίζες για αιτούντες, ακόμη και για εκείνους που μπορούσαν να συντηρήσουν τον εαυτό τους, με γνώμονα αποκλειστικά τη χώρα από την οποία προέρχονταν.
Η απαγόρευση έκδοσης βίζας πάγωσε τις βίζες μόνιμης διαμονής για άτομα που επανενώνονται με μέλη της οικογένειάς τους ή αναλαμβάνουν κάποια εργασία στις ΗΠΑ, αλλά δεν ίσχυε για μη μεταναστευτικές βίζες, όπως οι τουριστικές ή οι φοιτητικές.
Ένα τηλεγράφημα που έστειλε ο Ρούμπιο σε κάθε διπλωματική και προξενική αρχή, και το οποίο καταχωρήθηκε στο αρχείο της υπόθεσης, έδινε εντολή στους υπαλλήλους να απορρίπτουν τους αιτούντες ακόμη και όταν κάποιος «προσφέρει στοιχεία που αποδεικνύουν ότι υπερνικά την άρνηση της δημόσιας επιβάρυνσης».
«Το αποτέλεσμα ήταν προκαθορισμένο», αποφάνθηκε η Βάργκας. Αυτές οι ενέργειες, λέει, παραβίαζαν έναν νόμο του 1965 που απαγορεύει τις διακρίσεις λόγω εθνικότητας κατά τη χορήγηση βίζας, καθώς και μια άλλη διάταξη που απαγορεύσει στον υπουργό Εξωτερικών οποιαδήποτε επιρροή στον τρόπο με τον οποίο οι προξενικοί υπάλληλοι διεκπεραιώνουν μεμονωμένες υποθέσεις.