Κατά το ήμισυ πέρασε στις τελικές χρεώσεις η αύξηση της χονδρεμπορικής αγοράς με ορισμένες εταιρείες να επιλέγουν να απορροφήσουν τα υψηλότερα κόστη. Η πρωτοβουλία της ΔΕΗ με το σταθερό τιμολόγιο. Οι προβλέψεις για την «επόμενη μέρα».
Με άνοδο της μέσης χρέωσης των πράσινων τιμολογίων κατά 10% «έκλεισαν» οι ανακοινώσεις των εταιρειών προμήθειας για τον Σεπτέμβριο, επιβεβαιώνοντας τις εκτιμήσεις που ήθελαν ακριβότερες τιμές στην αυγή του φθινοπώρου σε σχέση με τον Αύγουστο σε συνέχεια του αυξημένου κόστους της χονδρεμπορικής αγοράς με την μέση τιμή του Αυγούστου να «κλείνει» με +21% σε σχέση με τον Ιούλιο.
Ειδικότερα, όπως προκύπτει από τις χρεώσεις που ανακοίνωσαν εχθές το βράδυ οι εταιρείες προμήθειας, η μέση τιμή των χρεώσεων στα πράσινα τιμολόγια για τον Σεπτέμβριο διαμορφώνεται στα 20,7 λεπτά του ευρώ ανά κιλοβατώρα έναντι 18,8 λεπτά του ευρώ τον Αύγουστο με την χαμηλότερη τιμή στα 14,7 λεπτά (από 13,8 λεπτά τον Αύγουστο) και την υψηλότερη τιμή στα 29,7 λεπτά του ευρώ ανά κιλοβατώρα (από 27 λεπτά τον Αύγουστο).
Σε γενικές γραμμές, όπως προκύπτει από τα προαναφερόμενα στοιχεία, οι εταιρείες προχώρησαν σε λελογισμένες αυξήσεις, διατηρώντας ωστόσο το «πρόσημο» της απορρόφησης των αυξήσεων κατά τα πρότυπα των προηγούμενων μηνών, φτάνοντας ένα μικρό μέρος να περάσει εν τέλει στον τελικό καταναλωτή.
Απορρόφηση και λελογισμένες αυξήσεις
Αναλυτικότερα, όπως αποτυπώνεται στον παρακάτω πίνακα, οι εταιρείες Protergia και ΗΡΩΝ ακολούθησαν την γραμμή της ολικής απορρόφησης της αύξησης της χονδρεμπορικής αγοράς με τις υπόλοιπες εταιρείες να προχωρούν σε μερικές αναπροσαρμογές προς τα πάνω, επιχειρώντας έτσι να ισορροπήσουν ανάμεσα στην ανάγκη για σταθερότητα στο πελατολόγιό τους από την μία και στα υψηλότερα κόστη της αγοράς από την άλλη.
Την ίδια στιγμή, η ΔΕΗ, παράλληλα με την ανακοίνωση των νέων χρεώσεων για το Γ1 Τιμολόγιο για τον Σεπτέμβριο, ανακοίνωσε τη μείωση της τιμής του προσφερόμενου μπλε τιμολογίου με την νέα τιμή να προσδιορίζεται στα 11,5 λεπτά του ευρώ ανά κιλοβατώρα, σε επίπεδα δηλαδή εξίσου ανταγωνιστικά τόσο προς τα πράσινα της αγοράς όσο και προς τα σταθερά τιμολόγια που κυκλοφορούν.
Τα σταθερά εκ νέου στο παιχνίδι
Αν και ακόμη είναι νωρίς για «αναγνώσεις», ωστόσο, η εν λόγω κίνηση αναμένεται να «ταρακουνήσει τα νερά» της αγοράς, μένοντας να φανεί αν οι υπόλοιποι προμηθευτές θα ακολουθήσουν το παράδειγμα της ΔΕΗ, επαναφέροντας το «βάρος» του ανταγωνισμού στα μπλε τιμολόγια.
Υπενθυμίζεται ότι τα σταθερά τιμολόγια που πλέον με βάση τα στοιχεία της ΡΑΑΕΥ μέχρι και τον Ιούνιο του 2026, αντιπροσωπεύουν το 31,62% της αγοράς των οικιακών καταναλωτών, γνώρισαν μεγάλη ανάπτυξη μέχρι και το ξέσπασμα του πολέμου στη Μέση Ανατολή, συνιστώντας μέχρι τότε το «βαρύ πυροβολικό» των εταιρειών προμήθειας για την προσέλκυση πελατών. Το μερίδιο των πράσινων τιμολογίων υπολογίζεται στο 53,71% τον Ιούνιο στους οικιακούς καταναλωτές.
Έκτοτε, οι εξαιρετικά ανταγωνιστικές χρεώσεις υποχώρησαν στον απόηχο του αυξημένου ενεργειακού κόστους με το ερώτημα να παραμένει αν θα δούμε κάτι ανάλογο το επόμενο διάστημα, φυσικά προσαρμοσμένο στα τρέχοντα επίπεδα της αγοράς, πράγμα που σημαίνει ότι χρεώσεις της τάξης των 8 και 9 λεπτών του ευρώ ανά κιλοβατώρα συνιστούν κατά πάσα πιθανότητα παρελθόν που εξαιρετικά δύσκολα θα επαναληφθεί στην ελληνική αγορά προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας.
Η «πυξίδα» δείχνει άνοδο
Σε κάθε περίπτωση, οι βασικές εκτιμήσεις της αγοράς, όπως έχει γράψει το -, παραμένουν σε ανησυχητικό τέμπο «βλέποντας» διατήρηση των υψηλών τιμών τους επόμενους μήνες χωρίς ωστόσο να μπορούν να προσδιορίσουν με σιγουριά το μέγεθος αυτών.
Τα δεδομένα ξεκινούν από την τιμή του φυσικού αερίου που πλέον έχει ξεπεράσει το όριο των 70 ευρώ και κυμαίνεται περί τα 74 ευρώ ανά θερμική μεγαβατώρα, με τα προθεσμιακά συμβόλαια ηλεκτρικής ενέργειας ανά την Ευρώπη να συμπληρώνουν την εικόνα των ανατιμήσεων κατά την χειμερινή περίοδο.
Προφανώς, όπως διευκρινίζουν αρμόδιες πηγές της αγοράς, όλα τελούν υπό την αίρεση των συνολικότερων γεωπολιτικών εξελίξεων με την πρόοδο του πολέμου τόσο στη Μέση Ανατολή και τον Περσικό Κόλπο όσο και ανάμεσα σε Ρωσία – Ουκρανία να σημαδεύουν πολλάκις το τελευταίο διάστημα τις αγορές ενέργειας, καθιστώντας τον τελικό λογαριασμό από ακριβότερο έως δυσβάσταχτο, ιδίως για την Ευρώπη που εξαρτάται ακόμη σε μεγάλο βαθμό από εισαγωγές ορυκτών καυσίμων.