Το διεθνές σκηνικό αγριεύει, το πετρέλαιο επανέρχεται πάνω από τα 107 δολάρια και τα ομόλογα εκπέμπουν προειδοποιητικά σήματα. Στην Αθήνα, όμως, όλοι κοιτούν την Παρασκευή: εκεί θα πέσουν στο τραπέζι τα δισεκατομμύρια του rebalancing και θα φανεί ποιος αγοράζει επειδή πιστεύει και ποιος επειδή είναι υποχρεωμένος.
Οι 2.700 έφυγαν, τα 2,7 δισ. έρχονται
Ο Γενικός Δείκτης έχασε τις 2.700 μονάδες και δοκιμάζει πλέον τη ζώνη των 2.680. Ταυτόχρονα, η αγορά μετρά αντίστροφα για τις εκτιμώμενες ροές περίπου 2,7 δισ. ευρώ της Παρασκευής 18 Σεπτεμβρίου.
Ο αριθμός παίζει περίεργα παιχνίδια: 2.700 μονάδες από τη μία, 2,7 δισ. από την άλλη.
Προσοχή όμως. Το πραγματικό τεστ δεν θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή, όταν τα παθητικά κεφάλαια θα είναι υποχρεωμένα να εκτελέσουν τις εντολές τους. Θα αρχίσει τη Δευτέρα, όταν θα έχει τελειώσει το αναγκαστικό αγοραστικό ενδιαφέρον.
Τότε θα μάθουμε εάν η αναβάθμιση έφερε μόνιμους επενδυτές ή απλώς έναν θεαματικό τζίρο μιας ημέρας.
Η ΕΧΑΕ κρατάει το ταμείο
Είτε τα κεφάλαια μπαίνουν στις ελληνικές μετοχές είτε αποχωρούν από αυτές για να κατευθυνθούν προς τις αναδυόμενες αγορές, οι συναλλαγές περνούν από το ταμείο της ΕΧΑΕ.
Με απλά λόγια, στη μεγάλη αναδιάρθρωση των δεικτών κάποιοι θα κερδίσουν, κάποιοι θα χάσουν και κάποιοι θα εγκλωβιστούν. Η ΕΧΑΕ, όμως, θα χρεώσει την κίνηση και προς τις δύο κατευθύνσεις.
Σε μια αγορά που περιμένει τζίρο δισεκατομμυρίων, αυτή είναι ίσως η μόνη περίπτωση στην οποία δεν χρειάζεται να προβλέψεις προς τα πού θα κινηθεί ο δείκτης.
Το πετρέλαιο στέλνει τον λογαριασμό με τόκο
Το Brent επέστρεψε πάνω από τα 107 δολάρια, ενώ ο κρίσιμος σαουδαραβικός αγωγός Ανατολής–Δύσης παραμένει εκτός λειτουργίας. Ο συγκεκριμένος διάδρομος μπορούσε να παρακάμψει τα Στενά του Ορμούζ και να μεταφέρει ποσότητες που αντιστοιχούν περίπου στο 4% της παγκόσμιας προσφοράς.
Την ίδια στιγμή, η κίνηση εμπορικών πλοίων μέσω του Ορμούζ έχει περιοριστεί δραματικά.
Για την Ελλάδα αυτό δεν είναι μια μακρινή γεωπολιτική ιστορία. Είναι εισαγόμενος πληθωρισμός, ακριβότερες μεταφορές, πίεση στο εμπορικό ισοζύγιο και μικρότερη αγοραστική δύναμη.
Και επειδή η ΕΚΤ μόλις αύξησε τα επιτόκια, ο ενεργειακός λογαριασμός αυτή τη φορά φτάνει με προσαύξηση.
Οι τράπεζες χαμογελούν, αλλά όχι για πολύ
Η αύξηση των επιτοκίων ενισχύει βραχυπρόθεσμα τα καθαρά έσοδα από τόκους, καθώς μεγάλο μέρος των ελληνικών δανείων είναι συνδεδεμένο με το Euribor. Γι’ αυτό και τα τραπεζικά business plans ξαναγράφονται.
Η αγορά, ωστόσο, πιέζει τις τραπεζικές μετοχές τόσο στην Αθήνα όσο και στην Ευρώπη.
Δεν υπάρχει αντίφαση. Οι επενδυτές βλέπουν πέρα από το επόμενο τρίμηνο: υψηλότερες δόσεις, επιβράδυνση των νέων χορηγήσεων, μεγαλύτερο πιστωτικό κίνδυνο και απώλειες αποτίμησης στα ομολογιακά χαρτοφυλάκια.
Το επιτόκιο δίνει κέρδη σήμερα. Εάν παραμείνει ψηλά, μπορεί να στείλει τον λογαριασμό αύριο.
Η Γαλλία έγινε Ιταλία – και λίγο χειρότερη
Το γαλλικό δεκαετές κινείται πλέον πάνω από το 4,5%, υψηλότερα ακόμη και από το αντίστοιχο ιταλικό.
Πριν από λίγα χρόνια κάτι τέτοιο θα ακουγόταν σαν κακό χρηματιστηριακό αστείο. Τώρα αποτελεί τιμή της αγοράς.
Η ουσία δεν είναι μόνο ότι οι επενδυτές ζητούν μεγαλύτερο ασφάλιστρο κινδύνου από το Παρίσι. Είναι ότι αρχίζουν να αμφισβητούν την ικανότητα της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρωζώνης να συνδυάσει πολιτική σταθερότητα, ανάπτυξη και δημοσιονομική προσαρμογή.
Ο νέος αδύναμος κρίκος της Ευρώπης δεν βρίσκεται πια υποχρεωτικά στον Νότο. Φοράει γραβάτα και κυκλοφορεί στο Παρίσι.
Η Ευρώπη μιλάει για αυτονομία – η METLEN πουλάει στην Αμερική
Η METLEN σχεδιάζει ετήσια παραγωγή έως 50 τόνων γαλλίου, ποσότητα ικανή να καλύψει ολόκληρη τη σημερινή ευρωπαϊκή ζήτηση. Το εκτιμώμενο κόστος παραγωγής βρίσκεται κάτω από τα 300 δολάρια ανά κιλό, όταν η ευρωπαϊκή τιμή έχει ξεπεράσει τα 3.000 δολάρια.
Κι όμως, περίπου το 25% της σχεδιαζόμενης παραγωγής έχει ήδη πωληθεί σε αμερικανική εταιρεία τεχνολογίας.
Γιατί; Επειδή η Ευρώπη εκδίδει στρατηγικές, κανονισμούς και βαρύγδουπες διακηρύξεις περί αυτονομίας, αλλά δεν δημιουργεί μηχανισμούς μακροχρόνιας αγοράς της δικής της παραγωγής.
Οι Βρυξέλλες γράφουν εκθέσεις. Οι Αμερικανοί υπογράφουν συμβόλαια. Και μετά όλοι αναρωτιούνται γιατί η Ευρώπη χάνει την κούρσα.
Δύο οίκοι, δύο στόχοι και ένα μήνυμα για τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ
Η NBG Securities άρχισε την κάλυψη της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ με τιμή-στόχο τα 60 ευρώ και περιθώριο ανόδου 38%. Η Jefferies τοποθετεί τον δικό της στόχο στα 55 ευρώ, επίσης με σύσταση αγοράς.
Το σημαντικό δεν είναι η διαφορά των πέντε ευρώ. Είναι ότι δύο αναλύσεις περιγράφουν πλέον τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ όχι ως μια παραδοσιακή κατασκευαστική, αλλά ως μηχανή μακροχρόνιων, ορατών και σε μεγάλο βαθμό συνδεδεμένων με τον πληθωρισμό ταμειακών ροών.
Αυτό αλλάζει την κατηγορία στην οποία τη βάζουν τα ξένα χαρτοφυλάκια. Όταν το χρήμα γίνεται ακριβότερο και οι αγορές νευρικές, η προβλεψιμότητα πληρώνεται.
Οι τιμές-στόχοι είναι το περιτύλιγμα. Η αλλαγή της επενδυτικής ταυτότητας είναι η πραγματική είδηση.
Η Safra δεν ήρθε για τα καταναλωτικά δάνεια
Η Safra Sarasin ξεκινά επισήμως τις δραστηριότητές της στην Ελλάδα, έχοντας ήδη λάβει την έγκριση της Τράπεζας της Ελλάδος.
Μια διεθνής τράπεζα με ισχυρή παρουσία στο private banking και στα μεγάλα family offices δεν ανοίγει ελληνικό γραφείο για να μοιράσει πιστωτικές κάρτες και μικρά καταναλωτικά δάνεια.
Έρχεται επειδή εκτιμά ότι στην Ελλάδα έχει δημιουργηθεί ένας νέος όγκος ιδιωτικού πλούτου που αξίζει να διεκδικηθεί.
Για τις συστημικές τράπεζες αυτό σημαίνει ότι ο ανταγωνισμός μεταφέρεται πλέον στους εύπορους πελάτες, στις επενδυτικές υπηρεσίες και στη διαχείριση περιουσίας. Εκεί βρίσκονται οι μεγάλες προμήθειες της επόμενης ημέρας.
Το ελβετικό φράγκο και η σιωπή των δανειοληπτών
Από τους περίπου 35.000 επιλέξιμους δανειολήπτες σε ελβετικό φράγκο, περίπου το 60% έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για τη ρύθμιση. Ωστόσο, λιγότερες από 18.000 περιπτώσεις έχουν προχωρήσει ουσιαστικά τη διαδικασία, ενώ το συνολικό ύψος των σχετικών οφειλών υπολογίζεται σε 5,5 δισ. ευρώ.
Η κυβέρνηση αφήνει ανοιχτό παράθυρο παράτασης πέραν της 30ής Σεπτεμβρίου, ξεκαθαρίζοντας παράλληλα ότι καλύτερη ρύθμιση δεν πρόκειται να υπάρξει.
Όταν όμως οι μισοί περίπου δικαιούχοι διστάζουν ακόμη και μπροστά σε μια «τελευταία ευκαιρία», το πρόβλημα δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι και ζήτημα εμπιστοσύνης.
Οι δανειολήπτες φοβούνται μήπως αποδεχθούν σήμερα κάτι που αύριο αποδειχθεί λιγότερο ευνοϊκό. Και αυτό είναι η βαριά κληρονομιά μιας υπόθεσης που σέρνεται εδώ και δεκαέξι χρόνια.
Γεμάτα αεροπλάνα, λεπτότερα περιθώρια
Η Aegean αύξησε κατά 5% την επιβατική της κίνηση στο δίμηνο Ιουλίου–Αυγούστου, με πληρότητα 84,6%. Έχει επίσης αντισταθμίσει το 69% των αναγκών της σε καύσιμα για το δεύτερο εξάμηνο.
Ακούγεται καθησυχαστικό. Αλλά για το 2027 η αντίστοιχη κάλυψη είναι μόλις 7%.
Με το πετρέλαιο πάνω από τα 107 δολάρια, η αγορά δεν θα κοιτάζει μόνο πόσες θέσεις γεμίζουν. Θα κοιτάζει σε ποια τιμή αγοράστηκε το καύσιμο και πόσο από την αύξηση μπορεί να περάσει στα εισιτήρια χωρίς να χτυπηθεί η ζήτηση.
Τα αεροπλάνα μπορεί να είναι γεμάτα και τα περιθώρια κέρδους να αδειάζουν.
Και κάτι τελευταίο: Μυρίζει μπαρούτι στην Παρασκευή
Όλοι γνωρίζουν ότι στις 18 Σεπτεμβρίου θα πέσουν στην αγορά τεράστιες εντολές. Όλοι γνωρίζουν επίσης ποιες μετοχές αναμένεται να δεχθούν τις μεγαλύτερες ροές.
Όταν όλοι περιμένουν το ίδιο γεγονός, το εύκολο κέρδος συνήθως έχει ήδη προεξοφληθεί.
Γι’ αυτό χρειάζεται προσοχή στις απότομες κινήσεις των επόμενων συνεδριάσεων. Δεν αποκλείεται ορισμένοι να αγοράζουν τη φήμη για να πουλήσουν πάνω στις υποχρεωτικές αγορές των παθητικών κεφαλαίων.
Η Παρασκευή θα έχει όγκο, ένταση και μεγάλες διακυμάνσεις. Η αλήθεια, όμως, θα φανεί τη Δευτέρα.
Μυρίζει μπαρούτι. Και το φυτίλι αυτή τη φορά γράφει «rebalancing».