Κατοχικές μνήμες ξυπνούν στα χωριά από τις υψηλές τιμές των καυσίμων σε συνδυασμό με τις χαμηλές τιμές των προϊόντων.
Κατοχικές μνήμες ξυπνούν στα χωριά από τις υψηλές τιμές των καυσίμων σε συνδυασμό με τις χαμηλές τιμές των προϊόντων. Οι λιγοστοί εναπομείναντες γέροντες με σχετικά βιώματα, και φοβίες, εμφανίζονται σαν λίγο πριν την δικαίωση!
Έχω λοιπόν ένα φίλο, καλλιεργητή κελυφωτού φιστικιού κι αυτός, από τους πλέον πετυχημένους στο χώρο. Από τον πατέρα του, τον μπάρμπα Ηλία, πήρε λίγα κτήματα, τα υπόλοιπα τα έφτιαξε με την δουλειά του. Πήρε όμως και μια «ευχή»: κοίτα να μη μείνεις άσπαρτος!
Άνθρωπος που είχε ζήσει κατοχές, πείνες, εμφυλίους και άλλα εθνικά ζόρια, το πρώτο πράγμα που είχε στο μυαλό του κάθε φθινόπωρο, ήταν να ετοιμάσει τα λιγοστά κτήματά του να εξασφαλίσει το φαΐ της οικογένειάς του. Τι κι αν ο γιος του τώρα βγάζει χρήματα από τα φιστίκια πολύ περισσότερα από το να ζήσει μια οικογένεια, ο μπάρμπα Ηλίας κάθε χρόνο τέτοια εποχή επέμενε: «κοίτα μη μείνεις άσπαρτος». Να μη περάσει ο καιρός και δεν σπείρεις σιτάρι σε ένα κτήμα, το μόνο που δεν έχει φυτευφθεί με δένδρα!
Ευτυχώς για εμάς αλλά… δυστυχώς για τον ίδιον, είναι ακόμη στη ζωή και φέτος κινδυνεύει να δει το φόβο του να δικαιώνεται σε όλους τους κάμπους της χώρας, σχεδόν έναν αιώνα μετά την κατοχή: οι αγρότες, με 2+ ευρώ το πετρέλαιο, σκέπτονται πολύ σοβαρά να μη σπείρουν τα χωράφια τους!
Για την ακρίβεια δεν σκέπτονται απλά, αλλά αδυνατούν να τα σπείρουν. Η κατεργασία της γης απαιτεί πολλά καύσιμα. Στη συνέχεια τα λιπάσματα που ρίχνεις μαζί με το σπόρο, είναι κι αυτά εξαρτώμενα από το πετρέλαιο, άρα ακριβά. Οι τιμές είναι στα τάρταρα, που θα βρεθούν τα χρήματα;
Εγκαταλείπουν την καλλιέργεια και πωλούν τον εξοπλισμό: Τέλος!
Παλαιότερες εκτιμήσεις του Υπουργείου Ενέργειας (διότι το ΥΠΑΑΤ δεν ασχολείται με μικροθέματα όπως αυτό) εκτιμούσε ότι 6,5 εκατ. στρέμματα αγροτικής γης παρέμειναν ακαλλιέργητα και θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για ΑΠΕ.
Την ίδια εποχή, όσοι είχαν κληρονομήσει χωράφια αλλά έκαναν άλλες δουλειές, φρόντιζαν να τα ενοικιάζουν με ενοίκιο έως και 250 ευρώ το στρέμμα για φωτοβολταϊκά, ποσό που καμία μεγάλη καλλιέργεια και οι περισσότερες δενδρώδεις δεν αποδίδουν. Σήμερα, αυτοί δεν είναι απλώς οι κερδισμένοι, αλλά αντιμετωπίζουν με συμπόνια τους υπόλοιπους που προσπαθούν να ζήσουν καλλιεργώντας τη γης και δεν το καταφέρνουν.
Θέλω να αγοράσω δύο εργαλεία για το τρακτέρ, μια δισκοσβάρνα και έναν καλλιεργητή, για να σταματήσω το κλασικό όργωμα (το Hσιόδειο άροτρο το οποίο πια τελειώνει την πορεία του στον χρόνο μετά από 40 αιώνες!) το οποίο είναι και ενεργειοβόρο και εργατοβόρο.
Η αγορά καινούργιων εργαλείων είναι πλέον ασύμφορη, αφού οι αποδόσεις των καλλιεργειών είναι πενιχρές. Ψάχνοντας λοιπόν στα μεταχειρισμένα, διαπίστωσα ότι πρώτον πωλούνται δεκάδες τέτοια μηχανήματα και δεύτερον οι ιδιοκτήτες τους έχουν όλοι και συμπληρωματικές δουλειές πέραν της αγροτικής.
Περνώντας τους φυσικά «από ανάκριση», 50+ χρόνων οι περισσότεροι, ομολόγησαν ότι παρόλο που δεν έχουν πια τις οικονομικές υποχρεώσεις που είχαν παλαιότερα πριν φύγουν τα παιδιά από το σπίτι, εκείνοι και οι γυναίκες τους χρειάζονται αρκετά χρήματα για να ζήσουν, τα οποία δεν μπορούν να τα βρουν καλλιεργώντας τα χωράφια τους.
Μέχρι πριν ένα ή δύο χρόνια, παράλληλα με τη νέα τους απασχόληση, κάπου εκεί κοντά σε εργολάβο, σε βιομηχανία ή σε διανομές, έριχναν και λίγο σιτάρι ή κριθάρι στα χωράφια τους και συμπλήρωναν το εισόδημά τους. Από πέρυσι δεν κάνουν ούτε κι αυτό και γι’ αυτό πωλούν και τα εργαλεία τους!
«Δουλεύουμε στην άλλη δουλειά να φέρουμε σπίτι κανένα φράγκο να ζήσουμε, όχι να το ρίξουμε στα χωράφια να καλλιεργήσουμε σιτάρι να μπούμε και μέσα», δήλωσε ένας από αυτούς. «Γιατί τα τελευταία χρόνια, αυτό κάναμε, μια τα ακριβά λιπάσματα, μια οι χαμηλές τιμές μια ο καιρός, μπαίναμε μέσα μόνο και μόνο να μη μείνουν άσπαρτα τα χωράφια μας, δεν πάει όμως άλλο αυτή κατάσταση!».
Τα 6,5 εκατ. στρέμματα ακαλλιέργητης γης, φαίνεται ότι φέτος θα μοιάζουν με σταγόνα στον ωκεανό μπροστά σε αυτά που θα προστεθούν. Ήδη τα δύο προηγούμενα χρόνια, έχει σταματήσει η καλλιέργεια χωραφιών έφορων μεν, αλλά είτε δύσκολων είτε σε μακρινές αποστάσεις από τα χωριά. Φέτος, εκτιμάται ότι θα πολλαπλασιαστούν.
Γυρνώντας πίσω στον μπάρμπα Ηλία, θα προλάβει να ζήσει το δράμα να μείνουν ένα σωρό χωράφια ακαλλιέργητα. Ευτυχώς για τον ίδιο (sic) δεν μπορεί πια να βγει από το σπίτι να δει τα κατορθώματα των διαδόχων του, που δεν μπορούν ούτε να καλλιεργήσουν τη γη. Θα «έφευγε» από το κακό του! Και όλα αυτά την ώρα που από παντού πυκνώνουν τα σύννεφα. Από την αγορά των ομολόγων, από τις τιμές του πετρελαίου, από την αδυναμία λόγω βομβαρδισμών λιμανιών να εξαχθούν σιτηρά από Ρωσία και Ουκρανία, από το κλείσιμο κρίσιμων εμπορικών δρόμων.
Εν τω μεταξύ, εμείς με το γιο του, αποκαμωμένοι από την κουραστική συγκομιδή των φιστικιών, εξακολουθούμε να τον πειράζουμε και να λέμε ότι φέτος πήγαν καλά τα φιστίκια και δεν θα καλλιεργήσουμε σιτάρια, θα μείνουμε άσπαρτοι… Πέστε το άγνοια κινδύνου, πέστε το όπως θέλετε, το σίγουρο είναι ότι παρακολουθούμε ένα δράμα σε εξέλιξη. Και μεταξύ μας, ανησυχούμε για την κάθαρση, μήπως επαληθευτούν οι κατοχικοί φόβοι του μπάρμπα.