H Ελλάδα εξετάζει την παραγωγή και εξαγωγή «πράσινου» υδρογόνου προς την ευρωπαϊκή αγορά. Νέο «meeting» στη Ρώμη με θέμα τον «SouthH2».
Ισχυρή συμβολική αλλά και ουσιαστική σημασία διατηρεί η συμμετοχή της Ελλάδας στο σχήμα του Νότιου Διαδρόμου Υδρογόνου SouthH2 με το project, όντας μια από τις οκτώ βασικές ενεργειακές λεωφόρους της ΕΕ, να ξεκινάει από την Τυνησία και μέσω Ιταλίας και Αυστρίας να καταλήγει στις μεγάλες καταναλώσεις της Γερμανίας.
Η εμπλοκή της Ελλάδας στο εν λόγω σχήμα προέκυψε σε συνέχεια σχετικής μελέτης που είχαν εκπονήσει οι εταιρείες E3 Modelling και RICARDO για λογαριασμό του Γερμανικού Οργανισμού Διεθνούς Συνεργασίας (GIZ) τον Μάιο του 2025 καθώς και σχετικών πρωτοβουλιών εκ μέρους του ΔΕΣΦΑ με τα δύο μέρη να εξετάζουν και να καταγράφουν την προοπτική εξαγωγών πράσινου υδρογόνου από την Ελλάδα και διαμέσου της Ιταλίας προς την Γερμανία.
Η συνέχεια των συζητήσεων αναμένεται να δοθεί σε νέα συνάντηση εργασίας στα τέλη Σεπτεμβρίου στη Ρώμη με το σύνολο των Διαχειριστών από τις εμπλεκόμενες χώρες να προσέρχονται γύρω από το ίδιο τραπέζι για να εξετάσουν την εξέλιξη του σχεδιασμού με βασικό βέβαια ζητούμενο και θέμα στην «ατζέντα» να αποτελούν τα σχέδια της Γερμανίας ως βασικός παράγοντας ζήτησης, πράγμα που με την σειρά του, δύναται να δώσει ώθηση στην ωρίμανση των σχεδιαζόμενων υποδομών, εφόσον επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις για αυξημένες ανάγκες «πράσινου» υδρογόνου μέσα στην επόμενη δεκαετία.
Το ιστορικό της υπόθεσης
Η προαναφερόμενη μελέτη παρουσιάστηκε ενώπιον του Υπουργείου Ενέργειας της Γερμανίας και εκπροσώπων της αγοράς με τον όλο σχεδιασμό να συνεπάγεται επενδύσεις της τάξης των 13 έως 30 δισεκατομμυρίων ευρώ έως το 2050 με την προστιθέμενη αξία για την Ελλάδα να φτάνει τα 4 δισ. ευρώ.
Σημειώνεται ότι ανάλογη μελέτη έχει «τρέξει» και ο ΔΕΣΦΑ με τον Μιχάλη Θωμαδάκη, ανώτατο εκτελεστικό διευθυντή στρατηγικής και ανάπτυξης του ΔΕΣΦΑ να δηλώνει πρόσφατα, μιλώντας στο Hydrogen & Green Gases Forum ότι «η ελληνική αγορά είναι μικρή για να απορροφήσει τις δυνητικές ποσότητες που μπορούμε να παράξουμε, ωστόσο το δυναμικό της χώρας είναι εντυπωσιακό» για να συμπληρώσει ότι «η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της ΕΕ που μπορεί να παράξει τόσο φθηνά και σε τέτοιες ποσότητες ώστε να καλύψει τις ανάγκες της Γερμανίας».
Αν και τα εν λόγω σχέδια απλώνονται στο χρόνο με τις συνολικότερες εξελίξεις στον ενεργειακό στίβο να μην καθιστούν «προτεραιότητα» την παραγωγή και αξιοποίηση του πράσινου υδρογόνου την δεδομένη περίοδο, εντούτοις, όπως επισημαίνουν αρμόδιες πηγές με γνώση του θέματος, η συμπερίληψη της Ελλάδας σε ένα ακόμη κρίσιμο project, υπό την μορφή της συμμετοχής στα σχετικά working group διατηρεί ιδιαίτερη αξία και σημασία, όταν μάλιστα προσέρχεται σε αυτό όχι «διακοσμητικά» αλλά ως εν δυνάμει παραγωγός πράσινου υδρογόνου με την προοπτική εξαγωγής ποσοτήτων μέσω του SouthH2 προς την Γερμανία.
Το έτερο σχέδιο με τον H2DRIA
Το εν λόγω σχέδιο έρχεται συμπληρωματικά στο υφιστάμενο γεωγραφικό σχεδιασμό της αγοράς υδρογόνου της Ευρώπης με την Ελλάδα να αποτελεί κανονικά μέρος του Νοτιοανατολικού Διαδρόμου Υδρογόνου και τον ΔΕΣΦΑ να προωθεί σε αυτή την κατεύθυνση το έργο H2DRIA. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, το H2DRIA εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό για τη δημιουργία ενός διαδρόμου μεταφοράς πράσινου υδρογόνου από τη Νοτιοανατολική Ευρώπη προς την Κεντρική Ευρώπη.
Στο πλαίσιο αυτό, ο νέος αγωγός συνολικού μήκους 570 χιλιομέτρων, που θα εκτείνεται από την Νότια Ελλάδα μέχρι το Σιδηρόκαστρο, θα λειτουργεί ως τμήμα ενός μεγαλύτερου συστήματος που μπορεί να διασυνδεθεί με τα δίκτυα της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας και περαιτέρω προς την Ουγγαρία και τη Γερμανία, ενώ εξετάζεται και η δυτική «διακλάδωση» προς την Ιταλία, αξιοποιώντας υφιστάμενους σχεδιασμούς όπως ο αγωγός IGI.
Σε κάθε περίπτωση τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι η Ελλάδα αποτελεί μέρος των ευρύτερων διεργασιών στο χάρτη του υδρογόνου με το «κλειδί» με τις τελικές αποφάσεις να κρίνονται αφενός από την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής παραγωγής πράσινου υδρογόνου και αφετέρου από την ύπαρξη των κατάλληλων υποδομών που θα ρίξουν «γέφυρες» προς τις βασικές ευρωπαϊκές αγορές.