Τράπεζες: Τα τρία «προξενιά» που μπορούν να καταλήξουν σε γάμο

Στις επόμενες διαδρομές συγκέντρωσης που χαράσσονται στην ευρωπαϊκή τραπεζική αγορά αναμένεται να βρεθούν οι ελληνικές τράπεζες, καθώς οι ισορροπίες και οι συσχετισμοί στον κλάδο αλλάζουν εκ νέου. Τι βλέπουν οι αναλυτές της KBW.

Στις επόμενες διαδρομές συγκέντρωσης που χαράσσονται στην ευρωπαϊκή τραπεζική αγορά αναμένεται να βρεθούν οι ελληνικές τράπεζες, καθώς οι ισορροπίες και οι συσχετισμοί στον κλάδο αλλάζουν εκ νέου.

Ο χρονισμός των όποιων κινήσεων έρχεται, πάντως, σε μια Ευρώπη όπου οι εθνικές ιδιαιτερότητες και οι πολιτικές εξελίξεις εξακολουθούν να μετρούν στις διασυνοριακές τραπεζικές συμφωνίες. Για την Ελλάδα, αυτό σημαίνει ότι η συζήτηση δύσκολα θα αποκτήσει πλήρη δυναμική πριν από τις εθνικές κάλπες.

Την ίδια στιγμή, έχει αλλάξει και το «μενού» που θα μπορούσε να βρεθεί στο τραπέζι. Οι ελληνικές τράπεζες αξιοποίησαν τα τελευταία χρόνια το κεφάλαιο και την επιστροφή στην ανάπτυξη για να διευρύνουν το αποτύπωμά τους, από το asset management και τις ασφάλειες έως την επενδυτική τραπεζική και την παρουσία σε γειτονικές αγορές. Κι αν οι κινήσεις αυτές ανέβασαν τον πήχη για έναν επίδοξο αγοραστή – μέσω υψηλότερων αποτιμήσεων – ταυτόχρονα κάνουν το «πακέτο» που θα αποκτούσε πολύ μεγαλύτερο και πιο σύνθετο. Βέβαια, το επόμενο κεφάλαιο ενοποίησης δεν αποκλείεται να γραφτεί και εκ των έσω.

Θα έρθουν πιο κοντά οι Ελλαδίτες;

Η KBW επαναφέρει στο προσκήνιο την προοπτική μιας συμφωνίας μεταξύ Εθνικής και Τράπεζας Κύπρου. Ελλαδίτες και Κύπριοι τις αντιλαμβάνονται ως εθνικές «μπράντες» — μια εξέλιξη με τόσο ισχυρή συμβολική σημασία, ώστε να αποτελεί και μετρήσιμη παράμετρο στις αποφάσεις. Παράλληλα, οι δύο τράπεζες έχουν αρκετές ομοιότητες στη δομή των ισολογισμών τους, με σημαντική πλεονάζουσα ρευστότητα και ισχυρή κεφαλαιακή βάση, ενώ η συνύπαρξη των δύο σε Ελλάδα και Κύπρο θα δημιουργούσε ένα διευρυμένο τραπεζικό αποτύπωμα σε δύο αγορές με ισχυρούς δεσμούς.

Υπάρχει, όμως, και η παράμετρος των ρωσικών κεφαλαίων, που εξακολουθεί να βαραίνει πάνω από τη μετοχική σύνθεση της Κύπρου. Εξ ού και τα περιορισμένης δυναμικής buybacks που θα ενίσχυραν περαιτέρω τα ποσοστά της Lamesa και άλλων. Ένα σημαντικό ποσοστό παραμένει ουσιαστικά εγκλωβισμένο λόγω των κυρώσεων, περιορίζοντας τα περιθώρια για αλλαγές στη μετοχική βάση και αποτελώντας έναν επιπλέον ανασταλτικό παράγοντα για μια πιθανή συναλλαγή. Την ίδια στιγμή, η Λευκωσία δύσκολα θα έβλεπε αδιάφορα την απώλεια και της τελευταίας μεγάλης κυπριακής τράπεζας σε ξένα χέρια, καθώς η Bank of Cyprus παραμένει η μοναδική σημαντική τράπεζα της χώρας που δεν έχει περάσει υπό ελληνικό ή άλλο ξένο έλεγχο.

Με βάση το υποθετικό μοντέλο της KBW, η συναλλαγή προϋποθέτει 20% premium, με την τιμή αγοράς για την Κύπρου να διαμορφώνεται στα 12,7 ευρώ ανά μετοχή και το deal value στα 5,52 δισ. ευρώ. Το deal structure προβλέπει 50% – 50% equity – cash, δηλαδή έκδοση 157 εκατ. νέων μετοχών για το σκέλος της equity consideration, αξίας περίπου 2,76 δισ. ευρώ. Στο σκέλος των συνεργειών, εκτιμάται ότι η ενοποίηση θα μπορούσε να οδηγήσει σε μείωση του λειτουργικού κόστους κατά 30% σε πλήρη ανάπτυξη των συνεργειών. Το όφελος θα προκύπτει σταδιακά και, στο μοντέλο των αναλυτών, φθάνει τα 101 εκατ. ευρώ το 2029. Παράλληλα, προβλέπει κόστος αναδιάρθρωσης κοντά στα 100 εκατ. ευρώ, ενώ λαμβάνει υπόψη και περιορισμένη απώλεια εσόδων κατά την ενοποίηση.

Σε επίπεδο κερδοφορίας, η KBW υπολογίζει σε pro forma καθαρά κέρδη 1,52 δισ. ευρώ το 2026, τα οποία αυξάνονται στα 2,16 δισ. ευρώ το 2029. Τα κέρδη ανά μετοχή της Εθνικής ενισχύεται από 1,41 ευρώ σε 1,59 ευρώ το 2026 και 2,08 ευρώ το 2029, που συνεπάγονται EPS accretion 12,7% και 11,2% αντίστοιχα. Το ROTE της ενοποιημένης τράπεζας διαμορφώνεται στο 20,8% το 2026 και στο 21% το 2029.

Η Fairfax κρατά το κλειδί

Στη Eurobank, η κουβέντα ξεκινά από τη μετοχική της σύνθεση, πέρα από το διεθνοποιημένο πακέτο δραστηριοτήτων που προσφέρει σε όλα τα πεδία. Η Fairfax, με ποσοστό λίγο κάτω από το 33%, αποτελεί έναν προφανή συνομιλητή για έναν στρατηγικό επενδυτή, πολύ περισσότερο από ό,τι θα συνέβαινε σε μια τράπεζα με πολυκερματισμένο μετοχολόγιο.

Με αυτά τα δεδομένα, η KBW βάζει στο κάδρο την Intesa Sanpaolo, η οποία έχει ήδη κάνει το πρώτο βήμα στην ελληνική αγορά μέσω της Eurizon και διατηρεί ισχυρή παρουσία στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Την ίδια ώρα, η παρουσία της KBC στη Βουλγαρία έχει τροφοδοτήσει σενάρια για τη Eurobank, τα οποία πάντως η ίδια η βελγική τράπεζα έχει απορρίψει προς ώρας.

Η ιταλική τράπεζα έχει δείξει ότι εξετάζει την ανάπτυξη μέσω εξαγορών, ωστόσο μια κίνηση προς τη Eurobank θα αποτελούσε ένα μεγαλύτερο βήμα, καθώς θα της έδινε ταυτόχρονα παρουσία σε Ελλάδα, Κύπρο και Βουλγαρία. Ενδιαφέρον παρουσιάσει και το στίγμα του CEO της Intesa, Carlo Messina, ο οποίος έχει ξεκαθαρίσει ότι η τράπεζα δεν ενδιαφέρεται για εξαγορές μειοψηφικών πακέτων απλώς και μόνο για να αυξήσει τα κέρδη μέσω ενοποίησης. Προς το παρόν, πάντως, η Intesa έχει αλλού στραμμένη την προσοχή της, καθώς η εκκρεμότητα με τη BMPS εξακολουθεί να βρίσκεται ψηλά στην ατζέντα της διοίκησης.

Στο υποθετικό σενάριο των αναλυτών, η Intesa θα προσέφερε premium 20% για την απόκτηση της Eurobank, ανεβάζοντας την τιμή στα 5,7 ευρώ ανά μετοχή και το συνολικό deal value στα 20,3 δισ. ευρώ. Η συναλλαγή θα διενεργούνταν μέσω 80% equity και 20% cash, με την έκδοση περίπου 2,4 δισ. νέων μετοχών. Σε όρους αποτίμησης, το τίμημα αντιστοιχεί σε 13,3 φορές τα εκτιμώμενα κέρδη της Eurobank για το 2026, επίπεδο που υποχωρεί στις 9,6 φορές το 2029, ενώ το P/NAV από 2,1 φορές περιορίζεται σε 1,6 φορές.

Στο σκέλος των συνεργειών, η KBW υπολογίζει ότι η ενοποίηση θα μπορούσε να αποφέρει έως 405 εκατ. ευρώ ετησίως, με το όφελος να αναπτύσσεται σταδιακά έως το 2029. Για την αναδιάρθρωση προβλέπεται κόστος 304 εκατ. ευρώ. Υπό αυτό το πρίσμα, το μεγάλο κόστος της συναλλαγής «φορτώνεται» κυρίως εμπροσθοβαρώς, ενώ η εικόνα βελτιώνεται όσο ξεδιπλώνονται οι συνέργειες. Παρά το μέγεθος της συναλλαγής, η επίδραση στα κέρδη της Intesa είναι αρχικά περιορισμένη, με το EPS accretion στο 0,2% το 2026, να αυξάνεται στο 1,2% το 2027, 2,5% το 2028 και 3,8% το 2029. Επιπλέον, η κεφαλαιακή επίπτωση είναι σχετικά ελεγχόμενη. Το CET1 της ενοποιημένης τράπεζας φτάνει στο 12,8% το 2026 και 12,3% το 2029, ενώ το ROTE αυξάνεται από 21,4% σε 24% στην ίδια περίοδο.

Η Ελλάδα στο «πιάτο» της Erste…

Από την άλλη, για κάποιους ευρωπαϊκούς ομίλους, το ζητούμενο μπορεί να είναι ακριβώς η Ελλάδα. Και σε αυτή την κατηγορία η Πειραιώς έχει ένα ξεχωριστό χαρακτηριστικό, το καθαρά εγχώριο αναπτυξιακό προφίλ της. Η Erste θα προσέφερε premium 20% για την Πειραιώς, ανεβάζοντας την τιμή στα 12,7 ευρώ ανά μετοχή. Το τίμημα θα καλυπτόταν κατά 80% με μετοχές της Erste και κατά 20% με μετρητά, με έκδοση περίπου 101 εκατ. νέων μετοχών. Το συνολικό ύψος της συναλλαγής υπολογίζεται στα 15,65 δισ. ευρώ.

Με τους συγκεκριμένους όρους, η Πειραιώς αποτιμάται σε 13,1 φορές τα εκτιμώμενα κέρδη του 2026, προτούν υποχωρήσει σταδιακά στις 10,2 φορές το 2029. Η KBW προβλέπει ακόμη συνέργειες σε επίπεδο κόστους 223 εκατ. ευρώ σε πλήρη ανάπτυξη, έναντι κόστους αναδιάρθρωσης 223 εκατ. ευρώ. Το δυνητικό deal εμφανίζει θετική επίπτωση σε κέρδη ανά μετοχή από την πρώτη χρονιά, με το EPS accretion να διαμορφώνεται στο 3,3% το 2026 και να φθάνει το 7,8% το 2029. Ο δείκτης CET1 της ενοποιημένης τράπεζας εκτιμάται στο 13,9% το 2026, υποχωρεί οριακά στο 13,5% το 2028 και ανακάμπτει στο 16,3% το 2029, ενώ το ROTE διαμορφώνεται σε 21,8%, 22,2%, 21,6% και 19,8% αντίστοιχα.

Με την πλήρη ενοποίηση της Πειραιώς, η Ελλάδα θα αντιπροσώπευε περίπου 15% του συνολικού δανειακού χαρτοφυλακίου του αυστριακού ομίλου, μέγεθος αντίστοιχο με αυτό της Πολωνίας και χαμηλότερο από την Τσεχία.