Από το Ορμούζ στη Βραζιλία. Η Αμερική αλλάζει τον χάρτη

Από το Ορμούζ στη Βραζιλία. Η Αμερική αλλάζει τον χάρτη

Για δεκαετίες το παγκόσμιο πετρέλαιο είχε το γεωγραφικό του κέντρο στον Περσικό Κόλπο. Εκεί βρίσκονταν οι μεγάλοι παραγωγοί, η μεγαλύτερη εφεδρική δυναμικότητα και τα βαρέλια που μπορούσαν να μετακινήσουν την τιμή μέσα σε λίγες εβδομάδες. Το 2026 ο χάρτης γράφεται διαφορετικά, με τις εξαγωγές αργού από την αμερικανική ήπειρο να έχουν φτάσει στο ιστορικό ρεκόρ των 11,7 εκατ. βαρελιών ημερησίως. Οι ΗΠΑ συνεισφέρουν περίπου 4,4 εκατ. βαρέλια και η Βραζιλία άλλα 2,5 εκατ.. Σχεδόν τρία στα δέκα βαρέλια που διακινούνται διά θαλάσσης διεθνώς ξεκινούν πλέον από την Αμερική.

Η Βραζιλία έχει εξελιχθεί σε πολύ μεγαλύτερο παίκτη απ’ όσο συνήθως της αναγνωρίζει η αγορά. 

Τον Ιούλιο η παραγωγή πετρελαίου έφτασε τα 4,498 εκατ. βαρέλια ημερησίως, αυξημένη κατά 13,6% μέσα σε έναν χρόνο. Από αυτά, τα 3,728 εκατ. βαρέλια προέρχονταν από τα pre-salt κοιτάσματα. Μαζί με το φυσικό αέριο, το pre-salt αντιπροσωπεύει πλέον 82,4% της συνολικής παραγωγής υδρογονανθράκων της χώρας.

Και μιλάμε για μια βιομηχανία που χρειάστηκε τεράστια τεχνολογική πρόοδο για να φτάσει μέχρι εκεί. Τα κοιτάσματα βρίσκονται σε βαθιά νερά του Ατλαντικού, κάτω από τον θαλάσσιο πυθμένα και από στρώματα αλατιού πάχους αρκετών χιλιομέτρων. Πάνω τους δουλεύει πλέον ένας ολόκληρος στόλος πλωτών μονάδων παραγωγής και αποθήκευσης πετρελαίου.

Το Búzios, στη λεκάνη Santos, παρήγαγε τον Ιούλιο μόνο του 1,113 εκατ. βαρέλια ημερησίως. Τον Ιούνιο, η πλωτή μονάδα Almirante Tamandaré έβγαζε περίπου 254.000 βαρέλια την ημέρα, ενώ η νέα P-79 έχει ήδη περάσει σε λειτουργία.

Για να αντιληφθεί κανείς ταχύτητα, τον Ιανουάριο το pre-salt παρήγαγε 3,167 εκατ. βαρέλια πετρελαίου ημερησίως. Τον Ιούλιο είχε φτάσει στα 3,728 εκατ.. Πρόκειται για 561.000 επιπλέον βαρέλια την ημέρα μέσα σε έξι μήνες.

Λίγο βορειότερα η Γουιάνα συνεχίζει να ανεβάζει παραγωγή, ενώ ο Καναδάς, μετά την επέκταση του Trans Mountain, απέκτησε μεγαλύτερη πρόσβαση στον Ειρηνικό και στους Ασιάτες αγοραστές.

Στον ίδιο χάρτη επιστρέφει και η Βενεζουέλα. Παράγει σήμερα περίπου 1,1–1,2 εκατ. βαρέλια ημερησίως και οι εξαγωγές της έφτασαν τον Αύγουστο στα 1,17 εκατ. Η αμερικανική κυβέρνηση περιμένει υπερδιπλασιασμό της παραγωγής τα επόμενα χρόνια, ενώ Chevron, Eni και άλλοι όμιλοι κινούνται ήδη γύρω από νέα projects. 

Υπάρχει μάλιστα ένα πολύ ενδιαφέρον παρασκήνιο γύρω από τα βενεζουελάνικα βαρέλια. 

Vitol και Trafigura διαχειρίζονται πλέον μαζί σχεδόν 600.000 βαρέλια ημερησίως, πάνω από το μισό των εξαγωγών της χώρας. Το κόστος μεταφοράς ενός Aframax από τη Βενεζουέλα προς τον Κόλπο των ΗΠΑ έχει εκτιναχθεί από 1,35 εκατ. δολάρια στα 3,5 εκατ., αναγκάζοντας τους traders να ζητούν το Merey (τύπος βαρέος και θειούχου αργού πετρελαίου της Βενεζουέλας)  με discount 18 έως 20 δολάρια έναντι του Brent. 

Αμερικανικό shale, καναδικά βαρέλια, βραζιλιάνικο pre-salt, πετρέλαιο από Βενεζουέλα και Γουιάνα, παραγωγή εκτός ποσοστώσεων και νέες εμπορικές διαδρομές διεκδικούν μεγαλύτερο μέρος της αγοράς.

Η Κίνα βρίσκεται απέναντι σε αυτή τη μεταβολή με λιγότερες επιλογές από όσες είχε πριν από λίγους μήνες. 

Το διάγραμμα της Goldman Sachs είναι εξαιρετικό γι’ αυτό ακριβώς. Οι καθαρές θαλάσσιες εισαγωγές κινεζικού αργού βρίσκονται περίπου στα 7,2 εκατ. βαρέλια ημερησίως, σχεδόν 3 εκατ. κάτω από τα εποχικά επίπεδα, ενώ έχει αλλάξει αισθητά και η προέλευση των φορτίων.

Τα στοιχεία της Kpler βάζουν περισσότερη λεπτομέρεια. Τον Αύγουστο οι θαλάσσιες αφίξεις ήταν 7,14 εκατ. βαρέλια ημερησίως, έναντι μέσου όρου 11,41 εκατ. τους τρεις μήνες πριν ξεσπάσει ο πόλεμος με το Ιράν. 

Το φθηνό ιρανικό αργό που αγόραζαν επί χρόνια κυρίως τα ανεξάρτητα κινεζικά διυλιστήρια έχει περιοριστεί δραστικά. Οι συνολικές ιρανικές φορτώσεις έπεσαν από περίπου 2 εκατ. βαρέλια ημερησίως τον Μάρτιο στα 220.000–255.000 τον Αύγουστο. Οι Κινέζοι refiners αναζήτησαν εναλλακτικές, μεταξύ αυτών Lapa από τη Βραζιλία και Basrah από το Ιράκ. 

Αυτό δίνει στην Ουάσιγκτον ένα οικονομικό πλεονέκτημα στη διαπραγμάτευση με την Τεχεράνη, αν και δεν αποδεικνύει από μόνο του ποια στάση θα επιλέξει ο Λευκός Οίκος.

Το Ορμούζ λειτουργεί με πολύ χαμηλότερη κίνηση από τα προπολεμικά επίπεδα, το ιρανικό πετρέλαιο φτάνει δυσκολότερα στην Κίνα και τα κινεζικά διυλιστήρια αγοράζουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών τους από την ανοικτή αγορά. Στις 22 Σεπτεμβρίου καταγράφηκαν μόλις δύο διελεύσεις εμπορικών πλοίων από το Ορμούζ, έναντι περίπου 125 μεγάλων εμπορικών πλοίων ημερησίως πριν από την πολεμική σύγκρουση, αν και τα στοιχεία AIS δεν καταγράφουν όσα πλοία κινούνται με κλειστούς αναμεταδότες. 

Και η Βενεζουέλα έχει αλλάξει πλευρά στον εμπορικό χάρτη. Αμερικανικές και διεθνείς εταιρείες επιστρέφουν, οι εμπορικές ροές προς τις ΗΠΑ έχουν αυξηθεί και η Ουάσιγκτον επιδιώκει νέα projects στα κοιτάσματα της χώρας. 

Η Κίνα διαθέτει ακόμη μεγάλα αποθέματα και μπορεί να καθυστερεί την επιστροφή της στην αγορά. Η Kpler όμως υπολογίζει ότι η άνοδος των refinery runs θα επιταχύνει την κατανάλωση αυτών των αποθεμάτων. Αν οι εισαγωγές χρειαστεί να επανέλθουν προς τα προπολεμικά επίπεδα, μερικά εκατομμύρια επιπλέον βαρέλια ημερησίως κινεζικής ζήτησης θα αρχίσουν να ψάχνουν πωλητή σε μια αγορά όπου τα φθηνά ιρανικά βαρέλια έχουν ήδη περιοριστεί.

Αυτό είναι πραγματικά αυτό που  αξίζει να παρακολουθεί η αγορά περισσότερο από τις καθημερινές δηλώσεις Ουάσιγκτον και Τεχεράνης. 

Πότε η Κίνα θα σταματήσει να καλύπτει μέρος των αναγκών της από τα αποθέματα και θα επιστρέψει επιθετικότερα στη spot αγορά.

Στο διάγραμμα του WTI, οι τελευταίες κινήσεις έχουν αλλάξει αισθητά τη βραχυπρόθεσμη διάταξη. Η βουτιά προς τα 68 δολάρια απορροφήθηκε και ακολούθησε ισχυρή ανοδική αντίδραση, με το τελευταίο κερί να φτάνει ενδοσυνεδριακά έως τα 106,75 δολάρια και να επιστρέφει προς τα 92,45. Η περιοχή των 95 δολαρίων γίνεται τώρα το πρώτο επίπεδο που χρειάζεται επανακατάκτηση σε κλείσιμο. Πάνω από εκεί ανοίγει ξανά ο δρόμος προς τα 105,40–106,75 δολάρια, ενώ η μεγάλη κατερχόμενη γραμμή περνά υψηλότερα, κοντά στη ζώνη 115–120 δολαρίων. Στην κάτω πλευρά, τα 84,50 δολάρια αποτελούν την πρώτη σημαντική στήριξη. 

Αποποίηση ευθύνης: Το παρόν ενημερωτικό σημείωμα συνιστά διαφημιστική ανακοίνωση ενημερωτικού περιεχομένου και δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση επενδυτική συμβουλή, ούτε υποκίνηση ή προσφορά για συμμετοχή σε οποιαδήποτε συναλλαγή. Καμία πληροφορία που εμπεριέχεται σε αυτό, δε θα πρέπει να εκληφθεί, σε καμία περίπτωση, ως προτεινόμενη ως κατάλληλη επένδυση για τον παραλήπτη, ούτε μέσο επίτευξης των συγκεκριμένων επενδυτικών στόχων ή κάλυψης οποιωνδήποτε άλλων αναγκών του παραλήπτη, ούτε υποκατάστατο τυχόν συμβατικών κειμένων που αφορούν τις περιγραφόμενες σε αυτό συναλλαγές. Για τους λόγους αυτούς, κάθε επενδυτής θα πρέπει να προβεί στη δική του αξιολόγηση οποιασδήποτε πληροφορίας παρέχεται στην παρούσα επικοινωνία και δε θα πρέπει να βασίζεται σε οποιαδήποτε τέτοια πληροφορία, ως εάν αυτή να αποτελούσε επενδυτική συμβουλή. Το παρόν δεν συνιστά, επίσης, έρευνα στον τομέα των επενδύσεων και, συνεπώς, δεν καταρτίστηκε από την Εταιρεία σύμφωνα με τις απαιτήσεις του νόμου που αποσκοπούν στη διασφάλιση της ανεξαρτησίας της έρευνας στον τομέα των επενδύσεων. Οι πληροφορίες που διατίθενται στο παρόν βασίζονται σε πληροφορίες που διατίθενται στο κοινό και θεωρούνται αξιόπιστες. Η Εταιρεία δεν φέρει καμία ευθύνη ως προς την ακρίβεια ή πληρότητα των πληροφοριών αυτών. Οι απόψεις και εκτιμήσεις που εκτίθενται στο παρόν αφορούν την τάση της εγχώριας και των διεθνών χρηματοοικονομικών αγορών κατά την αναγραφόμενη ημερομηνία και υπόκεινται σε αλλαγές χωρίς ειδοποίηση. Η Εταιρεία ενδέχεται, ωστόσο, να συμπεριλάβει στο παρόν έρευνες στον τομέα των επενδύσεων, οι οποίες έχουν εκπονηθεί από τρίτα πρόσωπα. Η εταιρεία δεν τροποποιεί τις ως άνω έρευνες, αλλά τις παραθέτει αυτούσιες, και, συνεπώς, δεν αναλαμβάνει οποιαδήποτε ευθύνη για το περιεχόμενο αυτών.

September 27, 2026