«Ένεση» 100 εκατ. ευρώ ετοιμάζει η κυβέρνηση για το ενεργειακό κόστος της βιομηχανίας. Τι προβλέπει το ελληνικό μοντέλο για την εφαρμογή των ευρωπαϊκών μηχανισμών CISAF και METSAF.
«Απάντηση» στις επείγουσες εκκλήσεις της βιομηχανίας για περιορισμό του ενεργειακού κόστους ετοιμάζει η κυβέρνηση, με πληροφορίες να αναφέρουν αξιοποίηση των ευρωπαϊκών εργαλείων METSAF και CISAF με τον συνολικό λογαριασμό για τον κρατικό προϋπολογισμό να φτάνει τα 100 εκατ. ευρώ.
Ειδικότερα, όπως επισημαίνουν αρμόδιες πηγές, το νέο πλαίσιο στήριξης θα αφορά εν πολλοίς το 2026, έτος κατά το οποίο, μετά και το ξέσπασμα του πολέμου στη Μέση Ανατολή και τον Περσικό Κόλπο, έχει επανέλθει το «φάντασμα» της ενεργειακής κρίσης, δοκιμάζοντας τις αντοχές της ευρωπαϊκής βιομηχανίας εν συνόλω που βλέπει μέρα με τη ημέρα να διευρύνεται η «ψαλίδα» σε σχέση με τους βασικούς ανταγωνιστές της, που συνεχίζουν εν καιρώ αναταράξεων στην παγκόσμια ενεργειακή εφοδιαστική αλυσίδα, να απολαμβάνουν μικρότερες τιμές ενέργειας από την Ευρώπη.
Ήδη μια σειρά χώρες στην ΕΕ έχουν προχωρήσει στη λήψη προσωρινών μέτρων, αξιοποιώντας τόσο τα διαθέσιμα ευρωπαϊκά εργαλεία, όπως το αναβαθμισμένο πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων της συμφωνίας για την καθαρή ενέργεια, γνωστό και ως «Clean Industrial Deal State Aid Framework» (CISAF) με τη μετεξέλιξή του σε «Προσωρινό πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων για την κρίση στη Μέση Ανατολή» (Middle East Crisis Temporary State Aid Framework/METSAF), όσο και αμιγώς κρατικούς πόρους και παρεμβάσεις με τελικό ζητούμενο τον περιορισμό του ενεργειακού κόστους.
Σε γενικές γραμμές, η νέα «γραμμή στήριξης» της κυβέρνησης προς την εγχώρια βιομηχανία αφορά εν πολλοίς στο πάγιο αίτημα της βιομηχανίας που πρόσφατα επανήλθε εκ νέου στο τραπέζι με κοινή επιστολή 16 βιομηχανικών ενώσεων της χώρας και ενώ ο χρόνος μετρά αντίστροφα για την ομιλία του Πρωθυπουργού στη Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ στις 6 Οκτωβρίου όπου και αναμένεται να γίνουν οι επίσημες ανακοινώσεις.
Ενδεικτικά, στην επιστολή τους, οι βιομηχανικές ενώσεις από όλη την Ελλάδα, εκπροσωπώντας το σύνολο των βιομηχανικών κλάδων της χώρας, ζητούν από την Ελληνική Κυβέρνηση να προχωρήσει «στην άμεση ενεργοποίηση του πλαισίου CISAF, όπως αυτό βελτιώθηκε από το METSAF, που ανακοινώθηκε ως έκτακτο ευρωπαϊκό εργαλείο αντιμετώπισης των συνεπειών της κρίσης στη Μέση Ανατολή και της νέας ανόδου του ενεργειακού κόστους. Ώστε περισσότερες από 700 ελληνικές μεταποιητικές επιχειρήσεις έντασης ενέργειας να αποκτήσουν έναν ορατό και σταθερό ορίζοντα τριετούς διάρκειας απέναντι στις ακραίες διακυμάνσεις των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας».
Ως γνωστόν, τα κράτη μέλη έχουν περιθώριο μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2026 να υποβάλουν σχετικό αίτημα για την αξιοποίηση του μέτρου με αυτό να ορίζεται τριετούς διάρκειας, δηλαδή μέχρι και το 2028. Αναλυτικότερα, η ενίσχυση αφορά σε επιδότηση έως και 70% της μέσης ετήσιας χονδρικής τιμής για το 50% της ετήσιας κατανάλωσης μιας επιχείρησης με την τελική τιμή να μην μπορεί να υποχωρήσει κάτω από τα 50 ευρώ ανά Μεγαβατώρα. Το ελληνικό σχέδιο, όπως επισημαίνουν αρμόδιες πηγές με γνώση του θέματος, προσανατολίζεται σε ένα «floor price» της τάξης των 60 ευρώ ανά Μεγαβατώρα, πράγμα που συνεπάγεται ένα συνολικό κόστος στα επίπεδα των 100 εκατ. ευρώ.
Το μέτρο αναμένεται να ωφελήσει συνολικά την εγχώρια βιομηχανία, προσμετρώντας στους «δικαιούχους» τόσο αυτούς που λαμβάνουν ήδη στήριξη μέσω του μηχανισμού αντιστάθμισης εκπομπών CO2 όσο και αυτούς που μένουν εκτός του μηχανισμού και διατηρούν ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον να αξιοποιηθούν τα έκτακτα εργαλεία της ΕΕ, όπως έχει αποτυπωθεί με σχετικά «διαβήματα» όλο το προηγούμενο διάστημα προς την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας.
Το ελληνικό μοντέλο, όπως αναφέρουν οι ίδιες πηγές, θα απλώνεται στο σύνολο του έτους, ξεκινώντας με την εφαρμογή του CISAF την περίοδο από τον Ιανουάριο μέχρι τον Ιούλιο για να ακολουθήσει το METSAF, πράγμα που βέβαια μένει να διευκρινιστεί επί του πρακτέου πως θα γίνει ώστε να παραμένει σύννομο με το ευρωπαϊκό πλαίσιο και τις σχετικές οδηγίες εφαρμογής των έκτακτων μέτρων.
Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση φέρεται να ανταποκρίνεται στις εκκλήσεις της βιομηχανίας για μέτρα στήριξης απέναντι στο ενεργειακό κόστος, προσθέτοντας στη σχετική «φαρέτρα» ένα ακόμη εργαλείο που μένει βέβαια να αποδειχθεί η επάρκειά του να φέρει απτό αποτέλεσμα, δεδομένης της προοπτικής περαιτέρω επιδείνωσης της ενεργειακής κρίσης ενόψει χειμώνα.