Περίπου στο 7% του ΑΕΠ της Ελλάδας, ήτοι στα 18,5 δισ. ευρώ, ανέρχεται στο τέλος Σεπτεμβρίου το ανεκτέλεστο υπόλοιπο συμβάσεων των ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, AKTOR, ΑΒΑΞ, ΜΕΤΚΑ αλλά και ΕΚΤΕΡ, αναδεικνύοντας τον προς εκτέλεση όγκο δουλειάς των ομίλων, αλλά και το αποτύπωμα, στην αναπτυξιακή τροχιά της χώρας.
Περίπου στο 7% του ΑΕΠ της Ελλάδας ανέρχεται το ανεκτέλεστο υπόλοιπο των 4 +1 μεγάλων κατασκευαστικών σχημάτων της χώρας, αποτυπώνοντας όχι μόνο τον προς εκτέλεση όγκο δουλειάς των ομίλων, αλλά και το αποτύπωμα, όπως και την επίδραση του κλάδου των υποδομών στην αναπτυξιακή τροχιά μέσα από την υλοποίηση οδικών αξόνων, αεροδρομίων, κτηριακών έργων, μονάδων αποβλήτων, φραγμάτων και άλλων projects του δημόσιου αλλά και ιδιωτικού τομέα.
Ειδικότερα, στα υψηλά επίπεδα των 18 δισ. ευρώ διαμορφώθηκε στα τέλη Σεπτεμβρίου 2026 το ανεκτέλεστο υπόλοιπο συμβάσεων των 4 μεγάλων ισχυρών κατασκευαστικών ομίλων ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, AKTOR, ΑΒΑΞ, ΜΕΤΚΑ βάσει των οικονομικών αποτελεσμάτων και των δημοσιευμένων οικονομικών εκθέσεων (για το α’ εξάμηνο του έτους).
Η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ εμφανίζει χαρτοφυλάκιο κατασκευαστικών έργων 8,9 δισ. ευρώ, συμπεριλαμβανομένων έργων προς υπογραφή, η AKTOR 4,5 δισ. ευρώ, επίσης με συμβάσεις προς υπογραφή. Ενώ ακολουθούν η AVAX με υπογεγραμμένο ανεκτέλεστο στα 3 δισ. ευρώ και η ΜΕΤΚΑ που προσεγγίζει τα 2 δισ. ευρώ. Κοντά σε αυτές μπορούμε να προσθέσουμε και την ΕΚΤΕΡ, που πρόσφατα απέκτησε πτυχίο ανώτατης εργοληπτικής βαθμίδας, και με το νέο project που πρόσφατα έβαλε στο χαρτοφυλάκιό της «γράφει» ανεκτέλεστο υπόλοιπο συμβάσεων άνω των 400 εκατ. ευρώ.
Κατά συνέπεια, οι 4+1 όμιλο έχουν αθροιστικό προς υλοποίηση αντικείμενο κοντά στα 15,5 δισ. ευρώ.
Πρόκειται για συμβάσεις δημόσιων και ιδιωτικών έργων αλλά και ΣΔΙΤ (ή παραχωρήσεων) που έχουν υπογράψει οι κατασκευαστικοί όμιλοι ή πρόκειται να υπογράψουν προσεχώς έχοντας κερδίσει τους αντίστοιχους διαγωνισμούς (προσωρινοί ή οριστικοί ανάδοχοι). Να σημειωθεί ότι οι διοικήσεις των γκρουπ «βλέπουν» μεν μια μείωση του ρυθμού παραγωγής νέων δημοσίων έργων, ωστόσο, διαβλέπουν και σημαντικές ευκαιρίες μέσα από ένα «νέο καλάθι» υποδομών που μπορεί να υπερβεί τα 30-40 δισ. ευρώ σε βάθος ετών.
Άλλωστε, υπάρχουν και νέα εργαλεία που η χώρα μπορεί να εκμεταλλευτεί, όπως η στρατιωτική κινητικότητα, το Κλιματικό Ταμείο αλλά και το νέο ΕΣΠΑ 2028-2034 τα οποία μπορούν να συμβάλλουν στην υλοποίηση μελλοντικών έργων υποδομής, πέραν των αμιγώς ιδιωτικών επενδύσεων. Και κατά συνέπεια, να διατηρήσουν σε υψηλά επίπεδα το προς υλοποίηση portfolio συμβάσεων.
Όπως και πρόσφατα αναφέραμε, με «αιχμή» αυτό το πακέτο συμβάσεων που ήδη υλοποιούνται ή έρχονται προσεχώς, τα ισχυρά γκρουπ έχουν, όπως οι ίδιες οι διοικήσεις τους επισημαίνουν, σημαντική δουλειά για τα επόμενα χρόνια, τουλάχιστον έως το τέλος της δεκαετίας, δίχως μάλιστα να συμπεριλαμβάνονται τα νέα projects που «βγαίνουν» ή σχεδιάζονται, δημόσια ή ιδιωτικά. Παράλληλα, όμως, εστιάζουν σε νέες μπίζνες, όπως τα έργα περιβάλλοντος, διαχείρισης υδάτινων πόρων και αποβλήτων, ψηφιακά ή τεχνολογικά, η στρατιωτική κινητικότητα – ασφάλεια, σε ενέργεια – αποθήκευση κ.λπ..
Επιπρόσθετα, οι όμιλοι υποδομών – κατασκευών έχουν δεν εστιάζουν μόνο στη συσσώρευσης μεγάλου όγκου προς εκτέλεση έργων, αλλά και, επιπρόσθετα, στην απόκτηση ή το «χτίσιμο» δραστηριοτήτων που μπορούν να φέρουν μακροχρόνιες και σταθερού τύπου ροές (ΣΔΙΤ, παραχωρήσεις, ενέργεια, facility management κ.α.), ώστε να υπάρχει σημαντική ορατότητα για δεκαετίας.
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι αφήνουν στην άκρη τον κλασσικό και παραδοσιακό κατασκευαστικό τομέα που στηρίζει τα έσοδα αλλά διακρίνεται και για την κυκλικότητά του, αντιθέτως, τον έχουν «ψηλά στην ατζέντα». Φροντίζουν, όμως, να συμπληρώσουν το τεχνικό αντικείμενο με συμπληρωματικές δράσεις με μέλλον και προοπτική, ώστε να είναι οι εταιρείες έτοιμες στη «νέα εποχή».
Αξίζει να αναφέρουμε ότι ο τζίρος των ομίλων διατηρήθηκε σε υψηλά επίπεδα ή και ενισχύθηκε, ήτοι, είχαμε για τους μεγάλους του κλάδου υψηλούς ρυθμούς εκτέλεσης έργων, δίχως, ωστόσο, αυτό να ανακόψει την τάση συγκέντρωσης ανεκτέλεστου. Καθώς, όπως αναφέραμε, οι νέες συμβάσεις και οι ΣΔΙΤ ήρθαν να εμπλουτίσουν το χαρτοφυλάκιο έργων των κατασκευαστικών.
Βέβαια, βασικό ζητούμενο είναι η μετατροπή του συσσωρευμένου ανεκτέλεστου σε κερδοφορία και σε βελτιωμένα περιθώρια, κάτι που τελευταία το έχουν πετύχει οι μεγάλοι του κλάδου.

