Ισχυρή κερδοφορία, αυξημένα έσοδα από βασικές τραπεζικές δραστηριότητες και ικανοποιητική κεφαλαιακή επάρκεια συνθέτουν την εικόνα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026.
Ισχυρή κερδοφορία, αυξημένα έσοδα από βασικές τραπεζικές δραστηριότητες και ικανοποιητική κεφαλαιακή επάρκεια συνθέτουν την εικόνα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026.
Ωστόσο, πίσω από τις θετικές επιδόσεις καταγράφονται και ορισμένες ενδείξεις πίεσης, καθώς οι δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας υποχώρησαν, ενώ η ποιότητα του δανειακού χαρτοφυλακίου παρουσίασε οριακή επιδείνωση.
Σύμφωνα με την Έκθεση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας της Τράπεζας της Ελλάδος, οι ελληνικοί τραπεζικοί όμιλοι εξακολουθούν να διαθέτουν την οικονομική ευρωστία που απαιτείται για τη χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας και τη στήριξη των επενδύσεων. Παράλληλα, όμως, η κεντρική τράπεζα επισημαίνει την ανάγκη διατήρησης της ανθεκτικότητάς τους απέναντι στους αναδυόμενους κινδύνους και τις ενδεχόμενες διαταραχές, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στον ψηφιακό μετασχηματισμό.
Κέρδη 2,6 δισ. ευρώ με «όχημα» τόκους και προμήθειες
Το πρώτο εξάμηνο του 2026, οι ελληνικοί τραπεζικοί όμιλοι κατέγραψαν κέρδη μετά από φόρους και διακοπτόμενες δραστηριότητες ύψους 2,6 δισ. ευρώ, αυξημένα κατά 3,8% σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025.
Αναλυτικότερα, τα λειτουργικά έσοδα των τραπεζικών ομίλων ενισχύθηκαν κατά 6,8% σε ετήσια βάση, με τα καθαρά έσοδα από τόκους να αυξάνονται κατά 5,6%, χάρη στην πιστωτική επέκταση και τη σημαντική αύξηση των τοποθετήσεων σε χρεόγραφα ξένων κρατών. Ακόμη μεγαλύτερη ήταν η ενίσχυση των καθαρών εσόδων από προμήθειες, τα οποία κατέγραψαν άνοδο 18,5%.
Ως αποτέλεσμα, τα έσοδα από κύριες τραπεζικές εργασίες αυξήθηκαν κατά 8,3%, επιβεβαιώνοντας τη θετική συμβολή των βασικών τραπεζικών δραστηριοτήτων στην κερδοφορία. Στον αντίποδα, αρνητικά επέδρασαν η μείωση των εσόδων από χρηματοοικονομικές πράξεις και η αύξηση των λειτουργικών εξόδων κατά 9,3%. Ωστόσο, σημαντική ήταν η μείωση των προβλέψεων για τον πιστωτικό κίνδυνο κατά 27,8%, περιορίζοντας τις σχετικές επιβαρύνσεις στα αποτελέσματα.
Οι δείκτες αποδοτικότητας ενεργητικού (RoA) και ιδίων κεφαλαίων (RoE) διαμορφώθηκαν σε 1,3% και 12,1% αντίστοιχα.
Κεφαλαιακή επάρκεια: Υποχώρηση των δεικτών, αλλά σε ικανοποιητικά επίπεδα
Η κεφαλαιακή επάρκεια των ελληνικών τραπεζικών ομίλων διατηρήθηκε σε ικανοποιητικό επίπεδο, παρά τη μείωση των βασικών εποπτικών δεικτών. Συγκεκριμένα, ο Δείκτης Κεφαλαίου Κοινών Μετοχών της Κατηγορίας 1 (CET1) σε ενοποιημένη βάση υποχώρησε σε 14,8% τον Ιούνιο του 2026, από 15,4% τον Δεκέμβριο του 2025, ενώ ο Συνολικός Δείκτης Κεφαλαίου (TCR) διαμορφώθηκε σε 19,6%, έναντι 19,8% στο τέλος του προηγούμενου έτους.
Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, η διαφορετική έκταση της υποχώρησης των δύο δεικτών συνδέεται με την έκδοση κεφαλαιακών μέσων που προσμετρώνται στα εποπτικά ίδια κεφάλαια, χωρίς όμως να αποτελούν μέρος των κεφαλαίων CET1.
Παράλληλα, συνεχίζεται η σταδιακή μείωση της συμμετοχής των αναβαλλόμενων φορολογικών απαιτήσεων (DTCs) στα κεφάλαια CET1. Το ποσοστό τους υποχώρησε σε 36% τον Ιούνιο του 2026, από 39,7% τον Δεκέμβριο του 2025, με την ΤτΕ να επισημαίνει ότι η διαδικασία απόσβεσής τους έχει επιταχυνθεί χάρη στην εφαρμογή του εθελοντικού προγράμματος ταχύτερης απομείωσης.
Στα 6,2 δισ. ευρώ τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια
Μικρή επιδείνωση παρουσίασε η ποιότητα του δανειακού χαρτοφυλακίου των πιστωτικών ιδρυμάτων κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026.
Τον Ιούνιο του 2026 το απόθεμα των μη εξυπηρετούμενων δανείων (ΜΕΔ) σε ατομική βάση διαμορφώθηκε σε 6,2 δισεκ. ευρώ, αυξημένο κατά 9,3% σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2025, κυρίως λόγω της καθαρής εισροής νέων ΜΕΔ. Ο λόγος των ΜΕΔ προς το σύνολο των δανείων σε ατομική βάση διαμορφώθηκε σε 3,4% τον Ιούνιο του 2026, έναντι 3,3% τον Δεκέμβριο του 2025.
Ισχυρή ρευστότητα και νέες προκλήσεις
Παρά τις επιμέρους πιέσεις, οι συνθήκες ρευστότητας των ελληνικών τραπεζικών ομίλων παρέμειναν ευνοϊκές, με τους σχετικούς δείκτες να διατηρούνται σε επίπεδα σημαντικά υψηλότερα από τις εποπτικές απαιτήσεις.
Ειδικότερα, ο Δείκτης Κάλυψης Ρευστότητας (LCR) διαμορφώθηκε σε 197,8%, ενώ ο Δείκτης Καθαρής Σταθερής Χρηματοδότησης (NSFR) ανήλθε σε 134,7% τον Ιούνιο του 2026. Η Τράπεζα της Ελλάδος υπογραμμίζει ότι η διαθέσιμη ρευστότητα, σε συνδυασμό με την απρόσκοπτη πρόσβαση των τραπεζών στη διατραπεζική αγορά και τις κεφαλαιαγορές, ενισχύει σημαντικά την ανθεκτικότητά τους. Η εύρωστη χρηματοοικονομική θέση των ελληνικών τραπεζών τους επιτρέπει να συνεχίσουν να στηρίζουν τις επενδύσεις και τη διατηρήσιμη οικονομική ανάπτυξη μέσω της παροχής νέων πιστώσεων.
Ωστόσο, οι προκλήσεις δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού, σημειώνει η ΤτΕ.
Οι εντεινόμενοι γεωπολιτικοί κίνδυνοι επηρεάζουν τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Η κλιμάκωση των εντάσεων στη Μέση Ανατολή και η διαταραχή των διεθνών ενεργειακών ροών έχουν προκαλέσει απότομη άνοδο των διεθνών τιμών της ενέργειας, επιβαρύνοντας τις προοπτικές οικονομικής ανάπτυξης και αναζωπυρώνοντας τις πληθωριστικές πιέσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Στο περιβάλλον αυτό, οι υψηλές αποτιμήσεις και η συγκέντρωση στις αγορές μεμονωμένων μετοχικών τίτλων στον τομέα της υψηλής τεχνολογίας και της τεχνητής νοημοσύνης ενισχύουν τον κίνδυνο απότομης ανατιμολόγησης των περιουσιακών στοιχείων στις διεθνείς αγορές.
Παράλληλα, η ταχεία ανάπτυξη των μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης αιχμής (Frontier AI models) αναδεικνύεται σε παράγοντα δυνητικού συστημικού κινδύνου, ιδίως λόγω της δυνατότητάς τους να ενισχύουν τις κυβερνοαπειλές και να δημιουργούν φαινόμενα εξάρτησης από περιορισμένο αριθμό παρόχων και τεχνολογικών υποδομών. Επιπρόσθετα, η άνοδος των αποδόσεων των κρατικών ομολόγων σε παγκόσμιο επίπεδο επιβαρύνει το κόστος αναχρηματοδότησης του δημόσιου χρέους, εντείνοντας τις ανησυχίες για τις οικονομίες των χωρών με περιορισμένα δημοσιονομικά περιθώρια. Ταυτόχρονα, η άνοδος των αποδόσεων επηρεάζει αρνητικά τη χρηματοοικονομική κατάσταση των επιχειρήσεων, καθώς αυξάνει το κόστος χρηματοδότησης.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει η Τράπεζα της Ελλάδος και στους τεχνολογικούς κινδύνους. Η ταχεία ανάπτυξη προηγμένων μοντέλων Τεχνητής Νοημοσύνης, αναδεικνύεται σε παράγοντα δυνητικού συστημικού κινδύνου, ιδίως λόγω της δυνατότητάς τους να ενισχύουν τις κυβερνοαπειλές και να δημιουργούν φαινόμενα εξάρτησης από περιορισμένο αριθμό παρόχων και τεχνολογικών υποδομών.
Ο ψηφιακός μετασχηματισμός, οι αυξημένες και εξελιγμένες κυβερνοαπειλές με την ανάπτυξη μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης αιχμής, καθώς και η σημαντική εξάρτηση από τρίτους παρόχους Τεχνολογιών Πληροφοριών και Επικοινωνιών καθιστούν αναγκαία τη μετάβαση σ’ ένα σύγχρονο μοντέλο ψηφιακής επιχειρησιακής ανθεκτικότητας, τονίζει η Ττε.

